×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis w ciąży

Dr med. Andrzej Bacz
Zakażenie bakterią <i>Chlamydia trachomatis</i> w&nbsp;ciąży
Fot. Public Health Image Library (PHIL)

Zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis jest najczęstszą (obok zakażeń ludzkim wirusem brodawczaka), chorobą przenoszoną drogą płciową.

Na zakażenie chlamydiami szczególnie narażone są kobiety wcześnie rozpoczynające współżycie płciowe (nastolatki), kobiety poniżej 25. roku życia, nieródki oraz te mające wielu partnerów seksualnych.

Zakażenie chlamydiami często współistnieje z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak rzeżączka, kiła, zapalenie wątroby typu B i C oraz HIV (co wiąże się z ryzykowanymi zachowaniami seksualnymi. Szacuje się, że w Polsce u 4–50% kobiet występuje bezobjawowa postać zakażenia.

Objawy zakażenia bakterią Chlamydia trachomatis

Zakażenie może wywołać zapalenie szyjki macicy, dróg moczowych lub odbytnicy (u kobiet współżyjących analnie bez zabezpieczenia) lub przebiegać bezobjawowo (nawet do 75% przypadków). Objawy pojawiają się w 1–3 tygodnie od zakażenia. Zwykle jest to nieprawidłowa wydzielina z pochwy (upławy koloru żółtego) lub pieczenie przy oddawaniu moczu.

Wniknięcie zakażenia do górnych dróg płciowych (macica, jajowody, narządy miednicy mniejszej) może powodować dolegliwości bólowe w dole brzucha i w krzyżu, nudności, gorączkę, ból podczas stosunku płciowego lub krwawienie między miesiączkami (zapalenie narządów miednicy mniejszej – pelvic inflammatory disease – PID, zwane wcześniej „zapaleniem przydatków”).

Konsekwencje zakażenia bakterią Chlamydia trachomatis

Mimo że objawy choroby są zwykle niewielkie lub w ogóle nie występuję, może ona mieć poważne następstwa. W 10–15% przypadków nieleczone zakażenie powoduje PID i skutkuje wystąpieniem przewlekłych dolegliwości w miednicy, niepłodnością oraz ciążą pozamaciczną Niekiedy wskutek zakażenia narządów płciowych dochodzi do reaktywnego zapalenia stawów, które może objąć jeden staw lub asymetrycznie kilka stawów, głównie kolanowych i skokowych.

U kobiet w ciąży nieleczone zakażenie Chlamydia może być przyczyną porodu przedwczesnego, a po porodzie (wskutek przeniesienia bakterii) wywołać u noworodka poważne choroby, w tym zapalenie płuc i zapalenie spojówek.

Rozpoznanie zakażenia

Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych powikłań wprowadzono badania przesiewowe w kierunku zakażenia chlamydiami u wszystkich kobiet w ciąży. Pierwsze badanie należy wykonać na początku ciąży (możliwie najwcześniej), drugie zaś w 3. trymestrze ciąży. Stwierdzenie tych bakterii jest wskazaniem do wdrożenia leczenia.

Materiał do badania pobiera się z kanału szyjki macicy i powinien on zawierać wiele komórek, gdyż w nich właśnie bytują bakterie. Zaleconym przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne sposobem rozpoznawania zakażenia jest metoda łańcuchowej reakcji polimerazy (polymerase chain reaction – PCR).

Wykonanie hodowli lub oznaczenie przeciwciał we krwi nie jest obecnie rekomendowaną metodą. Dostępne też są na rynku testy do samodzielnego wykonania badania, ale kobiety w ciąży nie powinny ich stosować. Zaleca się również wykonanie badań przesiewowych raz w roku u kobiet przed 25. rokiem życia, zwłaszcza przed planowaną ciążą.

Leczenie zakażenia

Zakażenie Chlamydia trachomatis jest łatwo wyleczalne (skuteczność sięga 98–97%). U kobiet w ciąży stosuje się pojedynczą dawkę azytromycyny (1 g doustnie) lub amoksycylinę (500 mg; 3 razy na dobę przez 7 dni, doustnie).

Wymienione antybiotyki są bezpieczne dla kobiet w ciąży i ich dzieci i zwykle są dobrze tolerowane. Alternatywnie można stosować erytromycynę. Kobiety w ciąży nie powinny być leczone doksycykliną i chinolonami. Leczeniem należy objąć oboje partnerów.

W czasie leczenia konieczna jest wstrzemięźliwość płciowa (7 dni po zastosowaniu pojedynczej dawki leku lub do zakończenia 7-dniowej terapii). U kobiet w ciąży po leczeniu należy przeprowadzić badanie kontrolne (3 tygodnie p zakończeniu leczenia i po kolejnych 3 miesiącach). Terapia zwykle zapobiega przeniesieniu zakażenia na dziecko w czasie porodu.

Metody zapobiegania zakażenia bakterią Chlamydia trachomatis

Najlepszym sposobem zapobiegania, podobnie jak w przypadku innych chorób przenoszonych drogą płciową, jest unikanie ryzykownych zachowań seksualnych, co w praktyce może oznaczać (i dla wielu, jeśli nie większości kobiet, oznacza) dochowanie przez partnerów wierności, najlepiej w stabilnym związku.

Zapamiętaj

  1. Zakażenie Chlamydia trachomatis jest najczęstszą chorobą przenoszoną drogą płciową, w wielu przypadkach przebiegającą bezobjawowo.
  2. Wykonanie badania przesiewowego na początku ciąży chroni przed wystąpieniem powikłań u Ciebie i Twojego dziecka.
  3. Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania zakażeniu jest wierność partnerów.

Piśmiennictwo:

Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące zakażeń Chlamydia trachomatis w położnictwie i ginekologii. 2007
Sexually transmitted diseases treatment guidelines. MMWR, 2010;59: 44-49
Garwolińska H: reaktywne zapalenie stawów – diagnostyka I obraz kliniczny. Aleria Astma Immunologia, 1999;4:114-115.
26.05.2017

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak pojechać do sanatorium?
    Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można skorzystać z sanatorium bez zakwaterowania?
  • Jak długo ważna jest recepta w 2020?
    Pacjent, który otrzymał receptę od lekarza, musi pamiętać, że nie jest ważna bezterminowo. Każda recepta ma ściśle określony czas, w którym można ją zrealizować. Dotyczy to zarówno recepty w formie „papierowej”, jak i tzw. e-recepty.