Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Objawy i skutki niedoboru fosforu (hipofosfatemii)

Pytanie nadesłane do redakcji

Jakie są skutki niedoboru fosforu w organizmie?

Odpowiedział

dr hab. med. Ernest Kuchar
Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Fosfor jest niezbędnym składnikiem ludzkiej diety, makroelementem koniecznym do funkcjonowania każdej komórki. Wchodzi w skład kości, zębów, kwasów nukleinowych (DNA, RNA) oraz wielu ważnych związków wysokoenergetycznych, takich jak ATP czy fosfokreatyna.

Niedobór fosforu może być spowodowany niedożywieniem, zaburzeniami wchłaniania (np. niedobór wit. D), niektórymi zespołami metabolicznymi (np. odstawienie alkoholu, alkaloza, dna) oraz nadmiernym wydalaniem z moczem.

Wszystkie postacie niedoboru charakteryzują się hipofosfatemią, czyli małym stężeniem rozpuszczalnych fosforanów w surowicy krwi. Kryteria rozpoznania niedoboru fosforanów zależą od wieku i wynoszą: umiarkowana hipofosfatemia - 1-2,5 mg/dl (0,32-0,8 mmol/l), ciężka <1 mg/dl (0,32 mmol/l).

Objawy hipofosfatemii dotyczą głównie mięśni i układu nerwowego. Przy znacznych niedoborach może dochodzić do rozpadu komórek mięśni i erytrocytów z powodu braku ATP. Objawy kliniczne niedoboru fosforu, jeśli w ogóle występują (niedobór jest zwykle utajony), mogą obejmować: osłabienie, bóle mięśni, bóle kości, wymioty, zaburzenia oddychania i zaburzenia neurologiczne (np. porażenia, parestezje, zaburzenia świadomości, dezorientacja, nudności, drgawki). Przewlekły niedobór fosforanów, który zwykle towarzyszy niedoborowi witaminy D może manifestować się miopatią proksymalną, osłabieniem i bólami kości.

Z kolei zbyt dużo fosforanów prowadzi do biegunki i zwapnień tkanek miękkich, jak też może zakłócać wykorzystanie żelaza, wapnia, magnezu i cynku.

Fosfor powszechnie występuje w wielu produktach żywnościowych, głównie w postaci fosforanów. W fosforany bogate jest czerwone mięso (1600 mg/kg), produkty mleczne (ok. 900 mg/kg), ryby (4000 mg/kg), drób (2100 mg/kg), pieczywo i inne produkty zbożowe (ok. 900 mg/kg).

21.11.2014

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta