Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Metyloprednizolon (aceponian metyloprednizolonu) (opis profesjonalny)

Działanie

Glikokortykosteroid syntetyczny o silnym i długotrwałym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. W porównaniu z prednizolonem wykazuje silniejsze działanie przeciwzapalne, natomiast w mniejszym stopniu wpływa na zatrzymanie sodu i wody w organizmie. Na rozwój zapalenia wpływa objawowo, nie działając na przyczynę. Zmniejsza gromadzenie się leukocytów i ich adhezję do śródbłonka, hamuje proces fagocytozy i rozpad lizosomów, zmniejsza liczbę limfocytów, eozynofili, monocytów, blokuje zależne od IgE wydzielanie histaminy i leukotrienów. Hamuje syntezę i uwalnianie cytokin: interferonu γ, interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-6, TNF-α, GM-CSF. Hamując aktywność fosfolipazy A2 poprzez lipokortynę, nie dopuszcza do uwalniania kwasu arachidonowego, a w konsekwencji do syntezy mediatorów zapalenia (leukotrienów i prostaglandyn). Hamuje przepuszczalność naczyń kapilarnych, zmniejsza obrzęk. Działa głównie wewnątrzkomórkowo: na poziomie DNA modyfikuje syntezę niektórych enzymów i dlatego szczyt działania farmakologicznego występuje z opóźnieniem w stosunku do szczytowych stężeń we krwi. Glikokortykosteroidy nasilają katabolizm białek i glukoneogenezę. Powodują ponadto lipolizę, głównie w obrębie kończyn, a w obrębie klatki piersiowej, szyi i głowy – lipogenezę. Dawka 4 mg metyloprednizolonu jest równoważna dawce 20 mg hydrokortyzonu. Po podaniu w postaci wlewu do jelita cienkiego stwierdzono, że lek wchłania się głównie w odcinku bliższym jelita cienkiego.Po podaniu i.m. 40 mg octanu metyloprednizolonu maks. stężenie osiąga po 7–8 h, t1/2 wynosi ok. 69 h, a działanie utrzymuje się 4–8 dni. Po podaniu dostawowym octanu metyloprednizolonu w dawce 80 mg maks. stężenie stwierdza się 4–8 h po podaniu, dyfunduje do krwi przez ok. 7 dni. Wodorobursztynian metyloprednizolonu podany i.v. lub i.m. maks. stężenie w surowicy osiąga po 30 min, a t1/2 wynosi 2,3–4 h. Odpowiedź kliniczną obserwuje się na ogół po upływie 4–6 h od podania, w leczeniu astmy pierwsze korzystne efekty mogą wystąpić po ok. 1–2 h. Metyloprednizolon jest metabolizowany w wątrobie, powstałe produkty są wydalane głównie z moczem w postaci glukuronianów, siarczanów i związków niesprzężonych.

Wskazania

I.v., i.m. lub p.o. Leczenie chorób reumatycznych, zapalenia stawów (łuszczycowego, ostrego dnawego lub reumatoidalnego), zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, pourazowej choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenia błony lub kaletki maziowej, kolagenoz, chorób alergicznych o ciężkim przebiegu (astma oskrzelowa, kontaktowe i AZS, choroba posurowicza, uogólnione odczyny polekowe), chorób hematologicznych (małopłytkowości, agranulocytozy, autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, ziarniniaka limfatycznego, białaczki limfatycznej, szpikowej i in.), zespołu nerczycowego, sarkoidozy, berylozy, ciężkiej postaci gruźlicy płuc i opon mózgowo-rdzeniowych, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, zachłystowego zapalenia płuc, zapalenia wątroby, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego i Crohna, chorób dermatologicznych (pęcherzyca, ciężki rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry, ciężka łuszczyca), ciężkich ostrych i przewlekłych alergicznych lub zapalnych chorób oczu oraz w orbitopatii tarczycowej (Gravesa). Ma zastosowanie również po przeszczepieniu narządów (uzupełnienie leczenia immunosupresyjnego), w obrzęku mózgu związanym z obecnością guza, we włośnicy z zajęciem mięśnia sercowego lub układu nerwowego oraz w epizodach zaostrzeń w stwardnieniu rozsianym. Wrodzony przerost nadnerczy, nieropne zapalenia tarczycy, hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej. Bursztynian metyloprednizolonu znajduje ponadto zastosowanie w: profilaktyce i leczeniu wymiotów spowodowanych chemioterapią, we wstrząsie, ostrych urazach kręgosłupa w okresie do 8 h po urazie. Podawanie do jam maziówkowych lub tkanek miękkich (m.in. wstrzyknięcia okołostawowe i dokaletkowe): zapalenie błony maziowej w zwyrodnieniowej chorobie stawów, RZS, ostre i podostre zapalenie kaletki maziowej, zapalenie nadkłykcia, ostre zapalenie stawów w przebiegu dny, ostre nieswoiste zapalenie pochewek ścięgnistych, pourazowa choroba zwyrodnieniowa stawów. Podawanie do ognisk zmian patologicznych, m.in. bliznowiec, toczeń rumieniowaty przewlekły, ziarniniak pierścieniowy, łysienie plackowate, łuszczyca zwykła, wyprysk, ganglion, lipodystrofia cukrzycowa. Wlewki doodbytnicze: wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Zewnętrznie w wyprysku i kontaktowym zapaleniu skóry.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, grzybice narządowe. Ostrożnie u osób z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym (nasilenie nadciśnienia), zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (pogłębienie niestabilności emocjonalnej, nasilenie psychoz), osteoporozą, w czynnej gruźlicy (nie stosować z wyjątkiem sytuacji, o których mowa we wskazaniach). Ostrożnie stosować u dzieci i monitorować ich wzrost, ponieważ długotrwałe stosowanie może spowodować zahamowanie wzrostu. U osób leczonych kortykosteroidami w dawkach immunosupresyjnych nie stosować szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy; można stosować szczepionki inaktywowane lub wytworzone metodami inżynierii genetycznej, jednak odpowiedź może być osłabiona lub nie wystąpić. U osób z marskością wątroby lub niedoczynnością tarczycy działanie leku może być nasilone. Podczas leczenia chorych z opryszczką oczną lub półpaścem ocznym może dojść do perforacji rogówki. Należy zachować ostrożność podczas leczenia glikokortykosteroidami chorych z nieswoistym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, u których współistnieje choroba wrzodowa, myasthenia gravis, osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, świeże zespolenie jelitowe, zagrożenie perforacją, wystąpieniem ropnia lub zapalenia uchyłków. W ciężkich zakażeniach i gruźlicy metyloprednizolon należy stosować wyłącznie równolegle z leczeniem przyczynowym. Kortykosteroidy mogą maskować objawy choroby wrzodowej, co może spowodować występowanie perforacji lub krwotoków bez towarzyszącego bólu; zachować ostrożność. Duże dawki kortykosteroidów mogą upośledzać mechanizmy obronne organizmu i zwiększać podatność na zakażenia. Nagłe odstawienie długotrwale stosowanych kortykosteroidów w dużych dawkach powoduje wystąpienie objawów niewydolności kory nadnerczy (osłabienie, niedociśnienie ortostatyczne, depresja); zmniejszanie dawki i odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo. W razie sytuacji stresowej u chorych leczonych kortykosteroidami należy zwiększyć dawkę szybko działających kortykosteroidów. U pacjentów leczonych kortykosteroidami obserwowano występowanie mięsaka Kaposiego, przerwanie leczenia może prowadzić do remisji klinicznej. Bursztynianu sodowego metyloprednizolonu nie stosować rutynowo w terapii urazów głowy. Należy unikać wstrzyknięć w mięsień naramienny ze względu na ryzyko zaniku tkanki podskórnej. Unikać podania do stawu objętego w przeszłości zakażeniem, nie wstrzykiwać do stawów niestabilnych.

Interakcje

Metyloprednizolon można stosować w skojarzeniu z chemioterapeutykami przeciwgruźliczymi, a w leczeniu chorób nowotworowych – z lekami alkilującymi, antymetabolitami i alkaloidami barwinka. Jednoczesne stosowanie metyloprednizolonu i cyklosporyny powoduje wzajemne hamowanie ich metabolizmu; zwiększa to prawdopodobieństwo wystąpienia drgawek i innych działań niepożądanych. Ostrożnie stosować w skojarzeniu z NLPZ (zwiększone ryzyko wystąpienia owrzodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego). Glikokortykoidy mogą zwiększać klirens nerkowy salicylanów. Zachować ostrożność podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego i glikokortykosteroidów u chorych z hipoprotrombinemią. Inhibitory CYP3A4 (makrolidy, azolowe środki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, oraz niektóre inhibitory kanałów wapniowych) mogą zmniejszać metabolizm kortykosteroidów, należy odpowiednio zmniejszyć dawkę. Leki indukujące enzymy wątrobowe (barbiturany, ryfampicyna, fenylbutazon, fenytoina, karbamazepina) mogą nasilać metabolizm i zmniejszać skuteczność kortykosteroidów. Kortykosteroidy mogą zmieniać reakcję na leki przeciwkrzepliwe, należy monitorować parametry układu krzepnięcia. Glikokortykosteroidy mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę i doustne leki przeciwcukrzycowe. Stosowanie glikokortykosteroidów z tiazydowymi środkami moczopędnymi zwiększa ryzyko wystąpienia hipokaliemii i nietolerancji glukozy. U osób leczonych kortykosteroidami w dawkach immunosupresyjnych nie stosować szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy; można stosować szczepionki inaktywowane lub wytworzone metodami inżynierii genetycznej, jednak odpowiedź może być osłabiona lub nie wystąpić. Równoległe stosownie chinolonów zwiększa ryzyko wystąpienia zapalenia ścięgien. Równoczesne podawanie inhibitorów cholinoesterazy (np. neostygmina, pirydostygmina) może wywołać przełom miasteniczny. Poprzez działanie mineralokortykotropowe metyloprednizolon może podwyższać ciśnienie tętnicze i osłabiać działanie leków hipotensyjnych. Zwiększając wydalanie potasu, metyloprednizolon może powodować nasilenie działania glikozydów nasercowych. Metotreksat może wpływać na działanie metyloprednizolonu poprzez synergistyczny wpływ na przebieg choroby, co może pozwolić na zmniejszenie dawki steroidu. Metyloprednizolon może częściowo hamować blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez leki zwiotczające, np. pankuronium. Może nasilać reakcję na leki sympatykomimetyczne, np. salbutamol, zwiększając ich skuteczność lub toksyczność. Możliwe jest również wystąpienie interakcji z lekami przeciwlękowymi oraz przeciwpsychotycznymi.

Działania niepożądane

Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego, zmniejszenie tolerancji glukozy, większa podatność na zakażenia. Leczenie długotrwałe sprzyja powstawaniu następujących zmian: twarz „księżyca w pełni”, sylwetka cushingoidalna, osłabienie siły mięśniowej, osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, zaburzenia miesiączkowania, hirsutyzm, impotencja, rozstępy skórne, trądzik, wylewy krwawe, opóźnienie gojenia ran, jaskra, zaćma, wytrzeszcz, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, rzekomy guz mózgu, depresja lub euforia, drgawki, zawroty głowy, owrzodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, aseptyczne zapalenie kości, obrzęki spowodowane retencją wody i sodu w organizmie, hipokaliemia, zahamowanie czynności hormonalnej i zanik kory nadnerczy, zakrzepica, zaburzenia immunologiczne, zapalenie naczyń. W czasie leczenia mogą również wystąpić: zasadowica hipokaliemiczna, patologiczne złamania, zapalenie trzustki. U dzieci – zahamowanie wzrostu. Szybkie podanie dużych dawek wodorobursztynianu metyloprednizolonu i.v. (>500 mg w czasie krótszym niż 10 min) może wywołać zaburzenia rytmu, zapaść, zatrzymanie czynności serca. U wcześniaków może wystąpić zespół zaburzeń oddychania spowodowany działaniem alkoholu benzylowego, który wchodzi w skład preparatu. W czasie leczenia może występować ujemny bilans azotowy. Przedawkowanie ostre: nie ma zespołu objawów klinicznych. Przedawkowanie przewlekłe: zespół Cushinga. Metyloprednizolon usuwany jest skutecznie podczas hemodializy. Szczegółowe informacje dotyczące działań niepożądanych – patrz: zarejestrowane materiały producenta.

Ciąża i laktacja

Kategoria C. Przenika do pokarmu kobiecego; nie stosować w okresie karmienia piersią. Noworodki matek, które dostawały duże dawki kortykosteroidów w ciąży, powinny być obserwowane pod kątem wystąpienia niewydolności kory nadnerczy.

Dawkowanie

Dorośli. P.o. – zwykle leczenie rozpoczyna się od dawek 4–48 mg/d. Przy długotrwałym stosowaniu należy zmniejszyć dawkę do najmniejszej skutecznej. W niektórych sytuacjach klinicznych konieczne może być stosowanie większych dawek (m.in. stwardnienie rozsiane 200 mg/d, obrzęk mózgu do 1 g/d, transplantologia do 7 mg/kg mc./d). W przypadku uzyskania poprawy klinicznej należy ustalić dawkę podtrzymującą poprzez stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej dawki zapewniającej utrzymanie korzystnego efektu klinicznego. Schemat leczenia przerywanego – stosuje się podwójną dawkę dobową co 2. dzień rano. Octan metyloprednizolonu. I.m. zazwyczaj 40–120 mg co 1–4 tyg. Ilość leku podawanego i.m. 1 ×/tydz. oblicza się, mnożąc dobową dawkę leku podawanego p.o. przez 7. Dawka podawana dostawowo zależy od wielkości stawu; duże: 20–80 mg, średnie: 10–40 mg, małe: 4–10 mg. Dokaletkowo i okołostawowo: 4–30 mg. Podawanie do zmian ogniskowych: zazwyczaj 20–60 mg, a przy dużych zmianach podaje się wielokrotnie 20–40 mg. Wlew doodbytniczy: 40–120 mg w 30–300 ml wody codziennie lub co 2. dzień. Dzieci. Stosować ostrożnie; dawkowanie zależy od stanu klinicznego i masy ciała dziecka. Wodorobursztynian metyloprednizolonu. Przeznaczony do podawania i.v. lub i.m. Dorośli: stany zagrożenia życia – 30 mg/kg mc. we wlewie i.v. przez 30 min; dawkę można powtórzyć po 4–6 h w ciągu 48 h. Choroby reumatyczne – i.v. 1 g/d przez 4 dni lub i.v. 1 g/mies. przez 6 mies. Stwardnienie rozsiane i.v. 1 g/d przez 3 lub 5 dni. Toczeń układowy trzewny – i.v. 1 g/d przez 3 dni. Zespół nerczycowy – 30 mg/kg mc. co 2. dzień przez 4 dni lub 1 g/d przez 3, 5 lub 7 dni we wlewie kroplowym trwajacym przynajmniej 30 min. Po tygodniu leczenie można powtórzyć. Ostre urazy rdzenia kręgowego – 30 mg/kg mc. przez co najmniej 15 min, a po 45 min wlew ciągły 5,4 mg/kg mc./h przez 23 h. Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii u chorych z AIDS: 40 mg i.v. przez 6–12 h, stopniowo zmniejszając dawkę przez 21 dni. Orbitopatia Gravesa: 1 g/d i.v. przez 3 kolejne dni, powtarzając serie 4–6 razy w odstępach 4-dniowych. Nudności i wymioty w czasie chemioterapii – i.v. 250 mg przez 5 min, 1 h przed podaniem cytostatyku, na początku podawania i po zakończeniu chemioterapii. Nowotwory w stadium terminalnym: 125 mg/d i.v. przez okres do 8 tyg. Inne wskazania – zależnie od stanu klinicznego chorego; dawka początkowa waha się od 10 do 500 mg (dawkę do 250 mg podawać i.v. przynajmniej przez 5 min, a dawki większe przez 30 min). Dzieci – dawkowanie indywidualne, w zależności od stanu klinicznego; zazwyczaj dawki nie są mniejsze niż 0,5 mg/kg mc./d. Miejscowo (aceponian metyloprednizolonu) stosuje się 1–2 ×/d na chorą powierzchnię skóry. U dorosłych nie powinno się stosować dłużej niż 12 tyg., u dzieci 4 tyg.

Preparaty na rynku polskim zawierające metyloprednizolon (aceponian metyloprednizolonu)

Advantan (emulsja)
Advantan (krem)
Advantan (maść)

Zobacz też

Fundacja "Tak, mam łuszczycę"
Pomorskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę "Fala Nadziei"
Świętokrzyskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę
Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę PSORIASIS
Dolnośląskie Stowarzyszenie Pomocy Chorym na Łuszczycę i LZS
Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę w Lublinie

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.