Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Niedożywienie pacjentów onkologicznych

mgr Dominika Wnęk, dietetyk
Niedożywienie pacjentów onkologicznych
istockphoto.com

Badania przeprowadzone u osób chorych na nowotwory wskazują umiarkowaną lub poważną utratę masy ciała u 30-70% pacjentów. Z powyższych danych wynika, że choroba nowotworowa prawie zawsze wiąże się z zaburzeniami stanu odżywienia. Przedział ten uzależniony jest od typu nowotworu, umiejscowienia i rozmiaru guza, stadium choroby, wieku chorego oraz od zastosowanej terapii.

Najczęściej znaczącą utratę masy ciała obserwuje się u pacjentów w zaawansowanym stadium nowotworu żołądka, trzustki, jelita grubego oraz płuc. Mniejsze ryzyko spadku masy ciała obserwuje się u kobiet z nowotworem piersi i u pacjentów z nowotworami hematologicznymi.

Do niedożywienia u pacjentów onkologicznych dochodzi z kilku powodów. Pierwszy z nich to niewystarczające odżywianie droga doustną. Tradycyjny sposób żywienia może być utrudniony z powodu braku apetytu i anoreksji. Problemy mogą wynikać także z umiejscowienia guza w miejscu, które utrudnia gryzienie czy przełykanie. Zdarza się także, że uczucie nadmiernej sytości pojawia się po spożyciu nawet niewielkiej ilości pokarmu. Inną kwestią jest konieczność wielokrotnego powtarzania pewnych badań diagnostycznych, często zmuszających pacjenta do powstrzymywania się od jedzenia.

Kolejnym problemem jest wzmożona utrata substancji odżywczych spowodowana zaburzeniami trawienia i wchłaniania. Podczas choroby pojawia się także zwiększone zapotrzebowanie na składniki odżywcze spowodowane rozrostem guza czy ewentualnymi towarzyszącymi infekcjami, gorączką. Ponadto należy pamiętać, że zaburzenia metaboliczne obserwowane w chorobie nowotworowej upośledzają przemianę białek, węglowodanów i tłuszczy.

Często niedożywienie wynika z nietolerancji leczenia i może być skutkiem ubocznym zastosowania chemioterapii, radioterapii czy leczenia chirurgicznego.

Jak radzić sobie z skutkami ubocznymi chemioterapii, radioterapii?

Czytaj: Dieta w chemioterapii, Dietą w radioterapii

Kolejny problem charakterystyczny dla pacjentów onkologicznych to zaburzenia w gospodarce hormonalnej i zachwianie równowagi procesów regulujących odczuwanie głodu i sytości. W organizmie pacjentów onkologicznych produkowana jest nadmierna ilość cytokin prozapalnych m.in. – interleukina 1 (IL-1) i interleukina 6 (IL-6). Zaburzone jest także wydzielanie leptyny i innych substancji hamujących łaknienie (anoreksogenicznych). Blokowana jest także aktywacja neuropeptydu Y i innych białek stymulujących pobieranie pokarmu (oreksygenicznych).

Niedożywienie jest poważnym problemem a jego konsekwencje mogą być bardzo poważne, m.in.:

  • spadek masy ciała spowodowany utratą masy mięśniowej. Niższa masa mięśniowa skutkuje szybkim odczuwaniem zmęczenia i osłabieniem, co z kolei upośledza lub całkowicie uniemożliwia aktywność fizyczną oraz zniechęca pacjenta do podjęcia jakichkolwiek czynności,
  • spadek odporności i większe ryzyko infekcji. Łatwiej dochodzi do powikłań pooperacyjnych, utrudnione jest gojenie ran,
  • gorsza tolerancja zastosowanej chemioterapii czy radioterapii. Może to prowadzić do wcześniejszego zakończenia leczenia lub odstąpienia na pewien czas od terapii,
  • gorsze nastawienie do leczenia, pogorszenie nastoju, apatia, wzmożona drażliwość i zwiększone ryzyko depresji.

Niedożywienie u pacjentów onkologicznych uważane jest za niekorzystny czynnik rokowniczy. Nie podjęcie odpowiednich działań (włączenie leczenia żywieniowego) zmierzających do poprawy odżywienia chorego może prowadzić nawet do zgonu. Uznaje się, że utrata 40-50% masy ciała, skutkuje śmiercią.

Jak w takim razie nie dopuścić do niedożywienia?

Czytaj: Dieta w chorobie nowotworowej

Data utworzenia: 06.11.2014
Niedożywienie pacjentów onkologicznychOceń:
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?