Choroba Duhringa (rzekomoopryszczkowe zapalenie skóry)

Pytanie nadesłane do redakcji

U mojego syna w wieku 8 lat (teraz 23-letni) stwierdzono chorobę Duhringa, alergię skórno-jelitową. Jaką dietę stosować, żeby przytył, wpada w kompleksy, gdyż jest wysoki (193 cm, 60 kg) i bardzo szczupły. Gdzie się udać po poradę?

Odpowiedziała

dr n. med. Anna Mokrowiecka
specjalista chorób wewnętrznych
specjalista gastroenterolog
Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

Choroba Duhringa (rzekomoopryszczkowe zapalenie skóry) to choroba towarzysząca celiakii i tak jak celiakia jest glutenozależna. Zwykle na skórze występują wielopostaciowe swędzące zmiany, jak zaczerwienienie, pęcherzyki i grudki, układające się w wianuszki.

Część chorych poza zmianami skórnymi ma dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, z powodu zaniku kosmków w jelicie cienkim. Może nie być typowych objawów, a utrudnione wchłanianie w jelicie będzie manifestować się niedokrwistością, niedoborami mikroelementów i witamin, osłabieniem, depresją, osteoporozą, niepłodnością itd.

Chudnięcie zaś lub problem z przybraniem masy ciała jest jednym z częstszych problemów w celiakii. Główną metodą leczenia i zapobiegania powikłaniom jest stosowanie diety bezglutenowej. Podobnie w chorobie Duhringa należy przestrzegać zasad tej diety, nawet jeśli nie ma wyraźnych objawów i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Poza tym pacjentów należy monitorować podobnie jak chorych na typowe postacie celiakii, m.in. należy wykonywać okresowo kontrolne badania serologiczne (specjalnych przeciwciał z krwi) oraz endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego (mikroskopowego). Takie kontrole służą obserwacji skuteczności stosowania diety bezglutenowej oraz wczesnemu rozpoznawaniu powikłań celiakii (takich jak, m.in. chłoniak jelita cienkiego).

Nie powinno się eliminować glutenu z diety przed rozpoznaniem celiakii, ponieważ bardzo utrudnia to postawienie ostatecznej diagnozy w późniejszym czasie. Dlatego proponuję najpierw potwierdzić jeszcze raz diagnozę, najlepiej pod opieką Poradni Gastroenterologicznej. Nie wiem, czy były wykonywane badania przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej oraz przeciw endomyzjum z krwi lub badania genetyczne w kierunku haplotypu DQ2 i DQ8 oraz badanie histopatologiczne wycinków z dwunastnicy pobranych podczas gastroskopii. Jeżeli rozpoznanie będzie pewne, wtedy należy zastosować dietę bezglutenową ze szczególną dbałością, ponieważ przyjmowanie nawet najmniejszych ilości glutenu u osób z celiakią zwiększa ryzyko jej powikłań.

04.11.2014
Zobacz także
  • Zapalenie opryszczkowate skóry
  • Dieta bezglutenowa
  • Celiakia
Wybrane treści dla Ciebie
Inne pytania
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.