Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna


specjalista neurologii

Co to jest przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna i jakie są jej przyczyny?

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna to choroba nerwów prowadząca do niedowładu kończyn. Mechanizm powstawania choroby jest związany z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu odpornościowego. Jej przyczyna nie jest jednoznacznie ustalona. Może towarzyszyć zakażeniu HIV, nowotworom hematologicznym, chorobom tkanki łącznej, cukrzycy.

Jak często występuje przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna?

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna to rzadka choroba, jej częstość nie jest dokładnie oszacowana, prawdopodobnie występuje u kilku na 100 000 osób. Najczęściej występuje w czwartej dekadzie życia.

Jak objawia się przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna?

Głównym objawem przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej jest osłabienie mięśni kończyn. Objawy ruchowe są większe niż czuciowe, co oznacza, że może wystąpić upośledzenie czucia lub drętwienia stóp i rąk, ale na pierwszy plan wysuwa się niedowład. Objawy narastają w ciągu kilku miesięcy.

Jak lekarz stawia diagnozę przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej?

Lekarz zbierze wywiad oraz przeprowadzi badanie neurologiczne. Następnie skieruje pacjenta do dalszej diagnostyki do neurologa, który zleci badanie elektromiograficzne (EMG). Jest to kluczowe badanie w celu ustalenia rozpoznania. Drugim badaniem dodatkowym potwierdzającym rozpoznanie jest badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Płyn mózgowo-rdzeniowy pobiera się podczas punkcji lędźwiowej za pomocą igły wbijanej do kanału kręgowego w okolicy lędźwiowej kręgosłupa.

Jakie są sposoby leczenia przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej?

W leczeniu przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej stosuje się glikokortykosteroidy. Drugim, alternatywnym sposobem leczenia przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej jest podawanie dożylnych preparatów immunoglobulin. W cięższych przypadkach przeprowadza się plazmaferezy lub stosuje leki immunosupresyjne. Istotnym elementem leczenia jest rehabilitacja.

Czy możliwe jest wyleczenie przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej?

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna jest chorobą o przebiegu przewlekłym lub nawracającym. Możliwe jest jednak skuteczne opanowanie objawów i w wielu przypadkach powrót do normalnej aktywności. U około 40% pacjentów objawy całkowicie ustępują.

26.10.2016
Zobacz także
  • Robot do terapii polisensorycznej
  • Elektromiografia
  • Punkcja lędźwiowa (nakłucie lędźwiowe)
Wybrane treści dla Ciebie
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.