Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Całkowite stężenie przeciwciał IgE w surowicy krwi - znaczenie, normy

Pytanie nadesłane do redakcji

Witam, u mojego syna w wieku 3 lat stwierdzono alergię. Były problemy z oddechem i częstą zachorowalnością. Zostały zastosowane odpowiednie leki. Dziś syn ma 7 lat i zrobiłam badanie IgE, wynik wynosi 46,23. Nie wiem, czy to dobrze, ponieważ nie znam się na tym. Na pewno udam się z tym wynikiem do pediatry, ale na dzień dzisiejszy nie wiem, co o tym myśleć i czy powinien brać jak dotychczas Singulair. Pozdrawiam

Odpowiedziała

dr n. med. Grażyna Durska
Zakład Medycyny Rodzinnej
Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
Poradnia alergologiczna "Podgórna" w Szczecinie

Całkowite stężenie przeciwciał IgE w surowicy krwi jest badaniem o niewielkim znaczeniu w diagnostyce alergologicznej. Parametr ten zależy od wielu czynników, w tym od:

  • wieku pacjenta (najmniejsze stężenia występują u niemowląt, największe w okresie dojrzewania)
  • płci (większe u mężczyzn)
  • palenia papierosów (większe u palaczy).

Zwiększone stężenie całkowite IgE występuje:

  • u około 60% chorych na astmę (u pozostałych 40% może być prawidłowe)
  • u 30% pacjentów z pyłkowicą (u 70% pacjentów prawidłowe)
  • u części pacjentów chorujących na atopowe zapalenie skóry (zwłaszcza w okresie zaostrzenia)
  • w zakażeniach pasożytniczych
  • w niektórych wrodzonych zaburzeniach odporności (zespoły: hiperimmunoglobulinemii IgE, Wiskotta i Aldricha, Di George?a, Hioba, Omenna)
  • w aspergilozie oskrzelowo-płucnej
  • w chorobach hematologicznych (szpiczak IgE)
  • w zakażeniach bakteryjnych (Haemophilus, Staphylococcus)
  • zakażeniach wirusowe (RSV, Parainfuenzae, adenowirus).

Norma stężenia całkowitego IgE dla dzieci w wieku 7 lat wynosi:

  • 1,03 IU/ml - 161,3 IU/ml lub
  • 2,51 ng/ml - 393,6 ng/ml lub
  • 16 U/ml - 63 U/ml

Nie napisała Pani, w jakich jednostkach podany był wynik, dlatego przytaczam normy podane w najczęściej stosowanych jednostkach. Bez względu na rodzaj podanych jednostek wynik uzyskany u Pani syna jest prawidłowy.

Badaniami stosowanymi w diagnostyce chorób atopowych są punktowe testy skórne oraz swoiste przeciwciał IgE, pozwalają one na określenie ewentualnego alergenu odpowiedzialnego za wywoływanie objawów choroby alergicznej.

Wyniki badań (w tym całkowite IgE) nie są markerami, na podstawie których można podjąć decyzję dotyczącą zaprzestania lub kontynuowania leczenia. Postępowanie terapeutyczne zależy przede wszystkim od występowaniu lub braku objawów klinicznych choroby.

Objawy astmy to: świszczący oddech lub napadowy suchy kaszel (po wysiłku, emocjach, działaniu prowokujących czynników atmosferycznych), wybudzenia z powodu kaszlu lub utrudnionego oddechu w środku nocy lub we wczesnych godzinach porannych.

Badaniem pomocniczym pozwalającym ocenić czynność płuc jest spirometria możliwa do wykonania po 6. roku życia.

Wracając do zadanego pytania - "czy dziecko powinno nadal przyjmować Singulair" - jeżeli u syna nie występują wymienione powyżej objawy, można spróbować przerwać leczenie. W razie ponownego wystąpienia dolegliwości należałoby wznowić terapię.

Piśmiennictwo:

Fal A.M. (red.): Alergia, choroby alergiczne, astma. Tom I: 237-238, Medycyna Praktyczna, Kraków 2010.
Błażowski Ł., Kurzawa R., Widerska-Kurzawa A.: Diagnostyka i leczenie kaszlu przewlekłego u dzieci. Przewodnik lekarza praktyka. Część II Leczenie. W gabinecie lekarza rodzinnego. Terapia 2011, XIX: 12 (266); 18-20.
Kowalski M.L. (red.): Immunologia kliniczna. Mediton 2000: 810-811.
Kupryś-Lipińska I., Kuna P.: Astma wczesnodziecięca - rozpoznawanie, leczenie i prewencja wg wytycznych Gina. Omówienie rewizji wytycznych z 2009 roku. Terapia. Alergologia 2010; 4, z. 1 (237): 37-45.
Kupryś-Lipińska I., Kuna P.: Jak stopniowo redukować leczenie u chorych z dobrze kontrolowaną astmą? Terapia. Alergologia 2012; 4 (271): 19-22.
Pawliczak R.: Astma oskrzelowa a infekcje. Terapia. Alergologia 2009; XVII, 3 (222): 64-68.
Wallach J.: Interpretacja badań laboratoryjnych. Medipage 2011: 18.

Data utworzenia: 10.10.2013
Całkowite stężenie przeciwciał IgE w surowicy krwi - znaczenie, normyOceń:
(4.14/5 z 7 ocen)
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?