Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Szczepienia u dzieci - fakty i mity

Szczepienia u dzieci - fakty i mityOceń:
(3.00/5 z 3 ocen)
Data utworzenia: 11.06.2012
Aktualizacja: 21.08.2015
dr med. Hanna Czajka,
Poradnia Chorób Zakaźnych w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym im. św. Ludwika w Krakowie, Wydział Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego
Szczepienia u dzieci - fakty i mity
Fot. iStock

Najbardziej przekonującym narzędziem w obalaniu mitów i insynuacji dotyczących szczepień jest statystyka śmiertelności z powodu chorób zakaźnych, przytaczana w Raporcie Komitetu Chorób Zakaźnych Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej.

Mity

Spór wokół szczepień ochronnych od lat toczy się na dwóch różnych płaszczyznach, które nie są z sobą bezpośrednio powiązane. Pierwszy spór dotyczy obiektywnej wartości szczepień, ich skuteczności i bezpieczeństwa. Przeciwnicy szczepień, w obliczu wymiernej poprawy sytuacji epidemiologicznej większości chorób zakaźnych wieku dziecięcego, rozpowszechniają zarzuty dotyczące zbyt wczesnego ich zdaniem podawania szczepionek, zbyt dużej ich liczby, a także przede wszystkim szkodliwości zawartych w szczepionkach składników i tym samym wywoływania przez szczepionki innych chorób. Przedstawiciele ruchów antyszczepionkowych, w większości niebędący lekarzami, kwestionują ogólną celowość powszechnych szczepień w krajach wysoko rozwiniętych. Przeciwnicy atakują szczepienia poprzez:

  • kwestionowanie samej ich potrzeby,
  • podważanie ich skuteczności,
  • podkreślanie niebezpieczeństwa niepożądanych objawów poszczepiennych,
  • akcentowanie niewielkiego ryzyka zachorowań i szkodliwych następstw powszechnej immunizacji,
  • podważanie wiarygodności podstaw naukowych do stosowania szczepień.

Najbardziej przekonującym narzędziem w obalaniu przytoczonych wyżej mitów i insynuacji jest statystyka śmiertelności z powodu chorób zakaźnych przytaczana w 28. już wydaniu Raportu Komitetu Chorób Zakaźnych Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej (Red Book 2009). Porównując liczbę zgonów spowodowanych zachorowaniami na poszczególne choroby w okresie poprzedzającym rozpoczęcie szczepień z danymi z 2007 roku, można się dowiedzieć, że śmiertelność ta zmniejszyła się od 93% (krztusiec) do 100% (ospa wietrzna, błonica, zakażenia poliomyelitis, różyczka).

Drugi obszar, w którym występują różnice poglądów na temat szczepień, koncentruje się na dyskusjach na temat skuteczności poszczególnych szczepionek, schematów szczepień, czy też korzyści ekonomicznych z ich stosowania. Pozytywnym skutkiem tych sporów, toczonych w tym wypadku w gronie fachowców, jest stały postęp w optymalizacji schematów szczepień, a co za tym idzie – poprawa ich skuteczności i bezpieczeństwa. W celu wyeliminowania błędów coraz większą uwagę przykłada się do standaryzacji definicji zdarzeń związanych ze szczepieniami oraz do ujednolicenia metod gromadzenia wiarygodnych informacji na temat występowania niepożądanych objawów związanych ze stosowaniem szczepionek. Przykładem jest tutaj międzynarodowa inicjatywa znana pod nazwą Brighton Collaboration, która zrzesza wolontariuszy z wielu krajów i od 2000 roku wypracowuje i publikuje powszechnie akceptowane jednolite definicje i standardy (www.brightoncollaboration.org).

Jednym z najbardziej spektakularnych przykładów fałszywej mitologii szczepień był opublikowany w 1998 roku w „Lancet” artykuł Wakefielda i współpracowników (Wakefield A.J., Murch S.H., Anthony A. i wsp.: Ileal-lymphoid-nodular hyperplasia, non-specific colitis, and pervasive developmental disorder in children. Lancet 1998; 351: 637–641) zaopatrzony w podtytuł „doniesienie wstępne”, który opierając się na 12 przypadkach, sugerował związek szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR) ze schorzeniami jelit i zaburzeniami rozwoju psychicznego, przede wszystkim z autyzmem. Następstwem podważenia zaufania do tej szczepionki był znaczny spadek liczby uodpornionych dzieci w Wielkiej Brytanii i w innych krajach, a następnie epidemie odry.

Przytoczona wyżej praca wywołała skutki, których eliminacja trwa do dziś, pomimo opublikowania wyników szeregu obszernych analiz epidemiologicznych i prac naukowych, negujących istnienie związku pomiędzy szczepieniem MMR i autyzmem.

Fakty

Aby obalić kolejne mity w prowadzonych szeroko badaniach epidemiologicznych, klinicznych i laboratoryjnych, wykluczono związki pomiędzy szczepieniami a:

  • cukrzycą insulinozależną – badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększenia ryzyka ujawnienia się cukrzycy typu 1 u dzieci po szczepieniach przeciwko ospie prawdziwej, gruźlicy, tężcowi, różyczce, śwince oraz Haemophilus infulenzae typu b (Hib),
  • stwardnieniem rozsianym – przez ostatnie kilkanaście lat sprawdzano, czy szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B) wywołują stwardnienie rozsiane (SM), co sugerowały nie tylko kazuistyczne doniesienia, ale także dwa badania o poprawnej metodologii (case-control study),
  • zespołem Guillaina i Barrégo (GBS) – zgodnie z wynikami prospektywnego, randomizowanego, wieloośrodkowego badania, którego wyniki pozwoliły na stwierdzenie, że względne ryzyko ujawnienia się objawów klinicznych GBS po szczepieniu przeciwko grypie było 10 razy mniejsze niż ryzyko wystąpienia GBS po infekcji grypopodobnej.

strona 1 z 2
Szczepienia u dzieci - fakty i mityOceń:
(3.00/5 z 3 ocen)
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.