Powikłania u osób w starszym wieku podczas i po operacji pęcherzyka żółciowego

dr n. med. Tomasz Kruszyna
I Katedra Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej i Gastroenterologicznej
Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
Aktualizacja: lek. Magdalena Wiercińska

Pytanie nadesłane do redakcji

Jakie mogą wystąpić powikłania u starszych osób, które mają mieć usunięte kamienie z woreczka żółciowego?

Odpowiedź

Zwiększa się liczba zabiegów operacyjnych u osób w starszym wieku; wynika to zarówno ze starzenia się społeczeństwa, jak i z postępu medycyny. Obecnie się uważa, że podeszły wiek jako taki nie stanowi przeciwwskazania do leczenia operacyjnego.

Wskazania do leczenia operacyjnego w przypadku kamicy żółciowej są takie same niezależnie od wieku – zabieg jest uzasadniony, jeśli kamica żółciowa jest objawowa lub powoduje powikłania. Przypadkowe wykrycie kamieni w pęcherzyku żółciowym (zwykle w USG brzucha), przy braku objawów klinicznych, nie stanowi wskazania do wycięcia pęcherzyka żółciowego (cholecystektomii). Z drugiej strony u osób starszych często zwleka się z leczeniem operacyjnym objawowej kamicy żółciowej, podejmując próby leczenia zachowawczego, które ostatecznie skutkują dużym zaawansowaniem zmian zapalnych, trudniejszymi warunkami do operacji i większym ryzykiem powikłań.

Ryzyko związane z cholecystektomią wynika z operacji jako takiej (ryzyko powikłań chirurgicznych) oraz ze znieczulenia do zabiegu (powikłania ogólne); w przypadku cholecystektomii jest to zawsze znieczulenie ogólne. Ryzyko powikłań chirurgicznych zależy przede wszystkim od stanu miejscowego (większe w przypadku zapalenia pęcherzyka), techniki operacyjnej (zabieg otwarty czy laparoskopia) i umiejętności chirurga. Wiek chorego ma mniejsze znaczenie, chociaż w starszym wieku częściej się stwierdza zaawansowane zapalenie pęcherzyka, w tym ze zgorzelą (martwica i zakażenie ściany pęcherzyka bakteriami beztlenowymi) i przedziurawieniem pęcherzyka.

Najczęstsze powikłania chirurgiczne to zbiornik płynowy w loży po usuniętym pęcherzyku żółciowym i zakażenie rany; w większości przypadków albo nie wymagają leczenia, albo konieczne jest leczenie ambulatoryjne; nie stanowią zagrożenia dla życia. Na przeciwległym końcu skali są ciężkie powikłania, takie jak uszkodzenie dróg żółciowych, przeciek żółci (może przebiegać z żółciowym zapaleniem otrzewnej) oraz krwawienie do jamy otrzewnej, które wymagają leczenia zabiegowego (chirurgicznego lub endoskopowego).

Powikłaniem chirurgicznym jest również przepuklina w bliźnie pooperacyjnej; nie stanowi zwykle zagrożenia dla życia, niemniej wymaga leczenia operacyjnego. Poważne powikłania chirurgiczne występują z częstością średnio 0,2-0,5%, czyli jedynie kilka przypadków na 1000 operowanych.

Powikłania ogólne dotyczą najczęściej układu krążenia, oddechowego i nerwowego. Mają postać zawału serca, niewydolności krążenia, powikłań płucnych (zapalenie płuc), tzw. incydentów naczyniowo-mózgowych (udar mózgu), zakrzepowo-zatorowych (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) i psychoz (majaczenie). Ryzyko tego rodzaju powikłań zależy w większym stopniu od wieku niż w przypadku powikłań chirurgicznych, w dużej mierze ze względu na choroby towarzyszące, których z wiekiem przybywa. O ile około 60. roku życia, ryzyko tego rodzaju powikłań wynosi około 6-10%, to u chorych >75. roku życia sięga 25% (co czwarty operowany).

W praktyce u osób starszych istotne jest ryzyko zapalenia płuc i powikłań zakrzepowo-zatorowych. Dlatego ważna jest wczesna rehabilitacja ruchowa po zabiegu (ćwiczenia oddechowe, wczesne siadanie w łóżku i wstawanie i chodzenie) oraz farmakologiczna profilaktyka przeciwzakrzepowa.

Wprawdzie standardem planowych (nie nagłych ani pilnych) operacji pęcherzyka żółciowego jest cholecystektomia laparoskopowa oraz krótki pobyt w szpitalu, w większości ośrodków ograniczony do 2 dni, to jednak decyzję o technice zabiegu i trybie przyjęcia u chorych podejmuje zespół zabiegowy (anestezjolog i chirurg). Osoby starsze z chorobami płuc albo niewydolnością krążenia mogą źle znosić odmę z dwutlenku węgla (czyli wpompowanie gazu do jamy brzusznej, aby przeprowadzić zabieg laparoskopowy). W takim przypadku wskazana byłaby cholecystektomia klasyczna (nielaparoskopowa), czyli zabieg z cięcia poniżej łuku żebrowego. U osób starszych rehabilitacja może przebiegać wolniej i wolniej powraca czynność jelit po operacji (zabieg powoduje ich najczęściej krótkotrwałe porażenie), więc wypis ze szpitala w ciągu 24 godzin po operacji nie zawsze jest możliwy.

W ciągu pierwszych 2 tygodni po zabiegu należy zwracać uwagę na wystąpienie takich objawów, jak

  • gorączka powyżej 39°C
  • dreszcze
  • narastające wzdęcie brzucha
  • nudności
  • wymioty
  • duszność
  • uporczywy kaszel
  • zaczerwienienie brzegów ran operacyjnych lub ropna wydzielina z ran pooperacyjnych.

Objawy te wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.

27.05.2025
Zobacz także
Wybrane treści dla Ciebie
Inne pytania
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.