Kryptokokoza – przyczyny, objawy i leczenie zakażenia Cryptococcus

lek. Magdalena Wiercińska

Kryptokokoza to choroba wywołana przez zakażenie grzybem drożdżakopodobnym z rodzaju Cryptococcus. Kryptokokoza może zajmować różne narządy i układy, najczęściej dochodzi do zakażenia płuc. Zwykle kryptokokoza występuje u osób z nieprawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym. Przebieg choroby może być bardzo poważny. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze.

Co to jest kryptokokoza?

Krytokokoza to choroba grzybicza, która jest wywołana przez grzyby drożdżakopodobne z rodzaju Cryptococcus. Dla ludzi szkodliwe są dwa gatunki – Cryptococcus neoformansCryptococcus gattii.

Gdzie występują grzyby Cryptococcus?

Cryptococcus neoformans występuje na całym świecie, zakażenie jest związane z kontaktem z wydalinami ptaków lub zanieczyszczoną glebą. Cryptococcus gattii kolonizuje różne gatunki drzew tropikalnych, często drzewa eukaliptusowe.

Jak dochodzi do zakażenia kryptokokozą?

Do zakażenia najczęściej dochodzi drogą wziewną i następuje kolonizacja płuc, choć grzyby mogą też kolonizować zatoki przynosowe. Grzyb może się też dostać do organizmu przez skórę, a czasem spowodować powstanie ziarniniaków w gruczole krokowym i bytować tam, a kiedy dojdzie do obniżenia odporności (immunosupresji), to może się przedostać do innych narządów i wywołać objawy. Grzyb nie przenosi się z człowieka na człowieka.

Okres wylęgania zakażenia Cryptococcus

Okres wylęgania może trwać od kilku dni w przypadkach ciężkiego niedoboru odporności do miesięcy, a nawet lat w przypadkach reaktywacji zakażenia utajonego.

Czynniki ryzyka rozwoju kryptokokozy

Czynniki ryzyka zakażenia:

  • zakażenie HIV
  • leczenie immunosupresyjne, czyli obniżające odporność, np. po przeszczepieniu narządu
  • przyjmowanie glikokortykosteroidów
  • nowotwory układu krwionośnego (np. chłoniaki)
  • sarkoidoza
  • tzw. zespół hiperimmunoglobulinemii IgE (zespół Hioba) lub IgM
  • idiopatyczna T-komórkowa limfocytopenia CD4+, czyli rzadka choroba układu odpornościowego, w której występuje przewlekle obniżona liczba limfocytów CD4+, bez znanej przyczyny i bez zakażenia HIV,
  • marskość wątroby.

Kryptokokoza – objawy

Objawy kryptokokozy zależą od tego, jakie narządy zajmują kryptokoki.

Kryptokokoza płuc może przebiegać bezobjawowo lub powodować ciężkie, zagrażające życiu zapalenia płucniewydolnością oddechową. Do objawów kryptokokozy płuc należą kaszel, odkrztuszanie dużych ilości wydzieliny, często ból opłucnowy, czyli ból w klatce piersiowej nasilający się przy ruchach (np. głębokim oddychaniu, kaszlu, kichaniu).

Może Cię zainteresować:

Kryptokokoza ośrodkowego układu nerwowego może powodować przewlekłe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, któremu towarzyszą bóle głowy, gorączka, senność, zaburzenia czucia, zaburzenia pamięci, niedowłady nerwów czaszkowych, zaburzenia widzenia oraz objawy oponowe. Przeczytaj więcej: Grzybice ośrodkowego układu nerwowego

Kryptokokoza skóry może powodować grudki, guzki, zmiany grudkowo-plamkowe, ropnie podskórne, pęcherzyki, łuski, rumień (zaczerwienienie) i zmiany podobne do opryszczki. Zmiany skórne często wskazują na to, że doszło do uogólnionego zakażenia kryptokokami, czyli zajęcia wielu narządów. Postać ograniczona do skóry może występować w wyniku uszkodzenia skóry i narażenia na kryptokoki znajdujące się w ptasich odchodach.

Może Cię zainteresować:

Kryptokokowe zapalenie gruczołu krokowego (prostaty) może powodować objawy przewlekłego zapalenia, czyli m.in ból w kroczu, u nasady członka, w okolicy odbytu, niekiedy nad spojeniem łonowym. Ból może promieniować do członka i moszny. Przeczytaj więcej: Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego (prostaty)

Ponadto mogą występować guzki w okolicy penisa i moszny. U mężczyzn z niedoborem odporności gruczoł krokowy może być przewlekle bezobjawowo skolonizowany kryptokokami, co oznacza, że kryptokoki go zasiedlają, ale nie powodują objawów.

Kryptokokoza oczna może występować u osób, które chorują na kryptokokozę ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej występuje obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, co może powodować zamglone widzenie, przejściowe zaniewidzenia (trwające sekundy), ubytki w polu widzenia (zwykle na obwodzie) oraz porażenie mięśni gałki ocznej, co upośledza ruchomość gałki ocznej i może powodować podwójne widzenie. Rzadziej może występować zapalenie rogówki (ból i zaczerwienienie, nadwrażliwość na światło), zapalenie siatkówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej, uszkodzenie nerwu wzrokowego, które może powodować różnego rodzaju zaburzenia widzenia i ból oka, zwłaszcza przy ruchach.

U osób z zaawansowanym niedoborem odporności może się rozwinąćę kryptokokemia, czyli obecność kryptokoków we krwi (sepsa grzybicza). Mogą też występować ogniska grzybicy w kościach, ropnie podskórne, a także rzadko spotykane: zapalenie stawów, zapalenie mięśni, zapalenie osierdzia, mięśnia sercowego i wsierdzia, tętniak grzybiczy, zakażenie wszczepów naczyniowych i zastawek, zapalenie przełyku, zapalenie zatok przynosowych, ropnie i zmiany zapalne o różnych lokalizacjach – najczęściej kory nerek i nadnerczy, sutka, tarczycy, żołądka i jelit. U osób hemodializowych i z przewlekłą chorobą wątroby może wystąpić kryptokokowe zapalenie otrzewnej.

Kryptokokoza – diagnostyka

Potwierdzenie zakażenia kryptokokiem wymaga jego identyfikacji w badaniu mikrobiologicznym. W zależności od postaci choroby, pobiera się wymaz, biopsję, próbkę krwi lub płynu mózgowo-rdzeniowego do badania. Czasami konieczne mogą być też badania obrazowe, np. RTG płuc, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny.

Kryptokokoza – leczenie

Leczenie kryptokokozy polega przede wszystkim na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych, takich jak amfoterycyna B (czasem z flucytozyną), flukonazol, itrakonazol. W niektórych postaciach, u niektórych osób stosuje się takie glikokortykosteroidy.

Kryptokokoza – profilaktyka

Osoby z upośledzeniem odporności powinny unikać miejsc zanieczyszczonych odchodami ptaków.

U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności o dużym ryzyku rozwoju kryptokokozy lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie flukonazolu.

Nie ma szczepienia przeciwko kryptokokozie.

09.12.2025
Zobacz także
  • Grzybica pęcherza moczowego i układu moczowego
  • Grzybice ośrodkowego układu nerwowego
  • Diagnostyka zakażeń grzybiczych
  • Ropień mózgu
Wybrane treści dla Ciebie
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.