Por – czy to warzywo jest zdrowe?

dr n. med. Dominika Wnęk, dietetyk

Por to warzywo często wykorzystywane w kuchni polskiej. Obok czosnku i cebuli zalicza się go do warzyw cebulowych. Ich charakterystyczną cechą jest zawartość organicznych związków siarki


Fot. Andrew Gaertner/ pexels.com

Por (Allium ampeloprasum L.) to warzywo często uprawiane w przydomowych ogródkach. Jest to gatunek rośliny dwuletniej, z rodziny amarylkowatych. Podobnie jak cebulę i czosnek zalicza się go do warzyw cebulowych.

Por - odmiany

Wśród odmian pora wyróżniamy dwie grupy: letnie i zimowe. Odmiany letnie zbierane są późnym latem lub jesienią. Charakteryzują się delikatniejszym i mniej ostrym smakiem niż odmiany zimowe. Z kolei odmiany zimowe zbiera się zwykle zimą lub, z uwagi na to, że są one przystosowane do zimowania w gruncie, także wiosną następnego roku.

Por – wartość odżywcza

Por to warzywo charakteryzujące się małą wartością energetyczną [kcal], zbliżoną do cebuli. Podobnie jak większość warzyw ma niski indeks glikemiczny. Należy podkreślić, że wśród składników mineralnych por zawiera duże ilości potasu. W porze znajdują się także związki o właściwościach przeciwutleniających i są to: β-karoten, luteina i witamina C.

Polecamy: Właściwości przeciwutleniające warzyw

Tabela. Wartość odżywcza 100 g pora
wartość energetyczna [kcal] 24
białko [g] 2,2
tłuszcz ogółem[g] 0,3
węglowodany ogółem [g] 5,7
błonnik pokarmowy [g] 2,7
sód [mg] 6
potas [mg] 248
wapń [mg] 48
fosfor [mg] 52
żelazo [mg] 1,1
magnez [mg] 11
β-karoten [µg] 885
witamina D [µg] 0
witamina E [mg] 0,52
Witamina K [µg] 47
witamina B1 [mg] 0,112
witamina B2 [mg] 0,067
witamina B3 [mg] 0,59
witamina C [mg] 20,2
Źródło: Kunachowicz H., Nadolna I., Iwanow K. i wsp.: Wartość odżywcza wybranych produktów spożywczych i typowych potraw. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2003
https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/169246/nutrients

Por - właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze

Jedną z substancji, która charakterystyczna jest dla warzyw cebulowych jest allicyna. Związek ten odpowiada za charakterystyczny zapach cebuli, czosnku oraz pora i powstaje w wyniku uszkodzenia tkanek tych roślin (np. poprzez krojenie lub miażdżenie). Podczas tego procesu allina zostaje przekształcona w allicynę, na skutek działania enzymu allinazy.

Allicyna wykazuje właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze, dzięki czemu warzywa cebulowe, a w szczególności czosnek, mogą wspomagać leczenie infekcji górnych dróg oddechowych.

Por – wykorzystanie w kuchni

Biała część pora ma zwykle łagodniejszy smak, z kolei zielone części charakteryzują się ostrzejszym smakiem (bardziej przypominają cebulę lub czosnek). Natomiast ostrość tą można łatwo zniwelować, poddając zieloną część pora obróbce kulinarnej (gotowanie, duszenie lub smażenie).

Por doskonale nadaje się jako dodatek do sałatek. W prosty sposób można przygotować surówkę z pora i jabłka z dodatkiem śmietany bądź jogurtu naturalnego. Z warzywa tego można także przygotować zupę krem, wystarczy do pora dodać ziemniaki, seler i pietruszkę.

Niektóre blogi kulinarne proponują także bardziej wyszukane przepisy z porem i są to np. pory zapiekane w piekarniku z serem pleśniowym lub tarta z porem i cukinią.

Por – przeciwwskazania

Por to warzywo, które może być bezpiecznie spożywane przez większość osób. Natomiast osoby z chorobą refluksową przełyku powinny zwrócić uwagę, czy jego spożycie nie nasila dolegliwości gastrycznych. W takim przypadku może się okazać, że poddanie pora obróbce kulinarnej (np. gotowanie) lub zjedzenie go w odpowiednio małej ilości nie będzie powodowało nasilenia dolegliwości. W niektórych przypadkach konieczne może być wykluczenie całkowicie pora z diety.

Por nie jest także zalecany u osób, które realizują dietę z niską zawartością FODMAP (np. pacjenci z zespołem jelita drażliwego), gdyż zawiera on fruktany mogące nasilać dolegliwości jelitowe. Zaleca się wówczas czasowe odstawienie tego warzywa.

dr n. med. Dominika Wnęk
Dietetyk, wieloletni pracownik Zakładu Biochemii Klinicznej UJ CM oraz aktywny uczestnik trzech ramowych programów Unii Europejskiej: Lipgene, NuGO oraz Bioclaims. Wielokrotny wykładowca w ramach kursów doskonalących dla dietetyków realizowanych przez Polskie Towarzystwo Dietetyki.
Zainteresowania badawcze skupiają się głównie na zagadnieniach dotyczących otyłości i wpływu składników diety na ekspresję genów i procesy komórkowe (nutrigenomika). Swoje doświadczenie w leczeniu otyłości zdobywała, pracując w Poradni Leczenia Zaburzeń Lipidowych i Otyłości, działającej przy Zakładzie Biochemii Klinicznej UJ CM oraz jako uczestniczka licznych kursów i konferencji organizowanych w kraju i za granicą.
Obecnie związana jest z wydawnictwem Medycyna Praktyczna, gdzie pełni funkcję redaktora w serwisie „Dieta i ruch”.

26.09.2024
Zobacz także
Wybrane treści dla Ciebie
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.