Jakie zmiany wprowadzono w 2010 roku w standardach dotyczących resuscytacji noworodka? Jakie było uzasadnienie tych zmian?

Zmiany w wytycznych dotyczących resuscytacji wprowadzono na podstawie wyników badań klinicznych wskazujących na korzystniejsze rokowanie po ich zastosowaniu. Są one następujące:

• opóźnienie klemowania pępowiny do 1–3 min po urodzeniu lub do ustąpienia tętnienia (dotyczy noworodków urodzonych w terminie i w dobrym stanie ogólnym)

• podczas resuscytacji należy używać powietrza lub najmniejszego stężenia tlenu, jeśli zachodzi taka potrzeba

• nie zaleca się odsysania smółki z nosa i ust po urodzeniu się główki dziecka

• zaleca się stosowanie terapeutycznej hipotermii u noworodków urodzonych >36. tygodnia ciąży z encefalopatią niedotlenieniowo-niedokrwienną (jej najwcześniejszym etapem jest wyłączenie promiennika podczerwieni przy podejmowaniu resuscytacji)

• noworodki urodzone <28. tygodnia ciąży należy chronić przed utratą ciepła, umieszczając je w plastikowej torbie do poziomu szyi

• preferuje się dożylne podawanie adrenaliny (a nie dotchawiczo)

• jeśli po 10 min resuscytacji nie obserwuje się oznak życia, należy rozważyć jej przerwanie. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Prelman J.M., Wyllie J., Kattwinkel J. i wsp.: Neonatal resuscitation. 2010 International consensus on cardiopulmonary resuscitation and emergency cardiovascular care science with treatment recommendations. Circulation, 2010; 122: S516–S538