O czym może świadczyć zmniejszone stężenie ferrytyny przy prawidłowych parametrach morfologii krwi? Czy i w jakim kierunku należy poszerzyć diagnostykę, jakie postępowanie wdrożyć?

Stężenie ferrytyny we krwi jest najlepszym odzwierciedleniem zasobów żelaza w organizmie. Pozwala także monitorować efekty leczenia rozpoznanej wcześniej niedokrwistości z niedoboru żelaza, ponieważ określa zapasy żelaza w organizmie i tym samym możliwości jego użycia w hematopoezie.

Zmniejszenie stężenia ferrytyny przy prawidłowych parametrach morfologii świadczy o niedokrwistości z niedoboru żelaza i o dalszej potrzebie jej leczenia preparatami żelaza. U pacjentów z tej grupy zwykle nie stwierdza się typowych objawów niedokrwistości, ale też nie mają oni rezerw żelaza potrzebnych na wypadek zwiększonego zapotrzebowania.

Poszerzenie diagnostyki w tym kierunku wymaga oceny morfologii krwi z obrazem białokrwinkowym, retikulocytami oraz TIBC lub UIBC.

W przypadku potwierdzenia niedoboru żelaza należy rozpocząć leczenie doustnymi preparatami w dawce 4–6–8 mg żelaza/kg mc./24 h. Należy przy tym pamiętać, że u dzieci do końca 1. roku życia maksymalna dobowa dawka preparatu żelaza wynosi 50 mg, a u starszych dzieci 200 mg.

Piśmiennictwo

1. Matysiak M.: Choroby krwi. Warszawa, PZWL, 2010
2. Ochocka M., Matysiak M.: Niedokrwistości wieku dziecięcego. Warszawa, PZWL, 2000
3. Skotnicki A., Nowak W.S.: Podstawy hematologii. Kraków, Medycyna Praktyczna, 1998
4. Lanzkowsky Ph., Lipton J.M., Fish J.D.: Manual of pediatric hematology and oncology. Elsevier, 2016