Czy dziecko bez dolegliwości, u którego przypadkowo kilkakrotnie stwierdzono bradykardię, wymaga diagnostyki?

Dziecko bez dolegliwości ze stwierdzoną wolną czynnością serca zawsze wymaga przeprowadzenia wstępnej diagnostyki. Podstawowym badaniem jest 12-odprowadzeniowy zapis EKG, na podstawie którego możemy zweryfikować, czy mamy do czynienia z bradykardią zatokową, czy na przykład z blokiem przedsionkowo-komorowym 2:1 lub blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia. Zaburzenia przewodnictwa w postaci bloków przedsionkowo-komorowych II i III stopnia zawsze wymagają specjalistycznej diagnostyki kardiologicznej. Bradykardia zatokowa u pacjenta bezobjawowego jest arytmią łagodną i zazwyczaj nie wymaga pogłębienia diagnostyki. Pacjentom należy mierzyć okresowo tętno. Zawsze trzeba zebrać dokładny wywiad rodzinny, uwzględniając pytania o intensywność uprawianego sportu, a także wykluczyć niedoczynność tarczycy i anoreksję. W przypadku utrzymującej się bradykardii, a zwłaszcza jej nasilenia, dziecko wymaga rozszerzenia diagnostyki. Aby ustalić, czy bradykardia stanowi istotny problem dla pacjenta, warto zlecić 24-godzinny zapis EKG metodą Holtera. Zapis ten dostarcza informacji o średniej dobowej i średniej godzinowej czynności serca. W przypadku wątpliwości pacjenta należy skierować na konsultację kardiologiczną. (PK, JSt) (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Kubicka K., Bieganowska K. (red.): Zaburzenia rytmu serca u dzieci. Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2001
2. Dąbrowska B., Dąbrowski A. (red.): Podręcznik elektrokardiografii. Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007