Czy to prawda, że u dzieci z jadłowstrętem psychicznym częściej występują nagłe zgony? Jeżeli tak jest, to dlaczego?

Tak, to prawda. Nagłe zgony u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym wynikają przede wszystkim z powikłań sercowo-naczyniowych. Są to zagrażające życiu arytmie spowodowane wydłużeniem odstępu QT i/lub zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardia oraz niedociśnienie. Przewlekła hipowolemia prowadzi do zmian zanikowych w mięśniu sercowym i do zmniejszenia objętości wyrzutowej. Wśród przyczyn SCD u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym wymienia się też zaburzenia regulacji układu wegetatywnego. Należy także pamiętać o ryzyku nagłego zgonu podczas leczenia tych chorych. U osób ciężko niedożywionych w konsekwencji szybkiego spożycia dużej ilości pokarmu może bowiem wystąpić tzw. zespół ponownego odżywienia (refeeding syndrome). W jego patogenezie zasadniczą rolę odgrywa hipofosfatemia z towarzyszącą hipokalemią i hipomagnezemią, niedoborami witamin i zatrzymaniem wody w przestrzeni pozakomórkowej. Te złożone zaburzenia metaboliczne mogą wywoływać drgawki, zaburzenia rytmu serca, uszkodzenia mięśnia sercowego, niewydolność krążeniowo-oddechową, a nawet doprowadzić do zgonu. Aby zminimalizować ryzyko wymienionych powikłań, wskazana jest powolna i kontrolowana realimentacja chorych na jadłowstręt psychiczny. (BK, JSt) (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Casiero D., Frishman W.H.: Cardiovascular complications of eating disorders. Cardiol. Rev., 2006; 14 (5): 227–231
2. Jáuregui-Garrido B., Jáuregui-Lobera I.: Sudden death in eating disorders. Vasc. Heath Risk Manag., 2012; 8: 91–98