Jakie jest postępowanie z pacjentem z izolowaną, zwiększoną aktywnością LDH oraz prawidłowymi wartościami morfologii krwi (z rozmazem) i innych parametrów laboratoryjnych?

Opis sytuacji klinicznej: W badaniach przesiewowych przeprowadzonych u dziewczyny bez dolegliwości i niepokojących objawów w badaniu przedmiotowym stwierdzono zmniejszoną liczbę leukocytów (WBC 4000/mm3; norma w laboratorium >4500). Badanie powtórzono w innej pracowni i wykonano kilka dodatkowych oznaczeń. Uzyskano następujące wyniki: WBC 4500/mm3 (norma laboratoryjna >4000), rozmaz i pozostałe parametry morfologii prawidłowe, OB i kwas moczowy w normie, ale aktywność LDH – 580 IU/l

Odpowiedź: Zgodnie ze starą, nadal aktualną zasadą leczy się pacjenta, a nie jego wyniki. W przypadku izolowanego zwiększenia aktywności LDH, przy prawidłowych wartościach morfologii krwi (z rozmazem) i innych parametrów laboratoryjnych, sugerowałbym obserwację pacjenta (i wizytę kontrolną za 10–14 dni). W przypadku całkowitego ustąpienia objawów klinicznych nie widzę sensu ponownego oznaczania LDH. Wiadomo jednak, że niejednokrotnie pediatrzy zlecają to badanie ponownie w celu potwierdzenia normalizacji wyniku, ulegając naciskom zaniepokojonych rodziców. Warto wtedy odczekać kilka tygodni od pierwszego badania. Już pod koniec lat 60. ubiegłego wieku, kiedy bardzo często badano aktywność LDH zarówno u osób zdrowych, jak i w różnych stanach chorobowych, ustalono, że LDH jest wskaźnikiem o małej czułości i swoistości. (styczeń 2015 nowe)

Piśmiennictwo

1. Glick J.Jr.: Serum lactate dehydrogenase isoenzyme and total lactate dehydrogenase values in health and disease, and clinical evaluation of these tests by means of discriminant analysis. Am. J. Clin. Pathol., 1969; 52: 320–328
2. Heiden C. vd, Desplanque J., Stoop J., Wadman S.: Total LDH and LDH isoenzyme distribution in the serum of normal children. Clin. Chim. Acta., 1968; 22: 409–41