Na czym polega „jednooczne patrzenie”? Czy wadę tę można skorygować szkłami?

„Jednooczne patrzenie” jest konsekwencją zezowania i towarzyszącego mu niedowidzenia (obniżonej ostrości widzenia oka z nieużywania [p. Med. Prakt. Pediatr. 4/2011, s. 63–70 – przyp. red.]). Taki pacjent nie zlewa obrazów z obu oczu, a więc nie widzi stereoskopowo. Leczenie polega na pełnej korekcie wady wzroku, zasłanianiu oka dominującego (aby uruchomić oko niedowidzące) i ewentualnej korekcji chirurgicznej zeza. Trzeba podkreślić, że leczenie to daje dobre efekty tylko u pacjentów do 6.–7. roku życia. W późniejszym okresie życia powrót do prawidłowego obuocznego, stereoskopowego widzenia jest już praktycznie niemożliwy. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Markowska E., Bakunowicz-Łazarczyk A.: Wyniki operacji zeza u dzieci w wieku od 2 lat do 3 lat. Kontaktol. Optyka Okulist., 2008; 2 (18): 20–22
2. Tokarz-Sowińska E., Karczewicz D.: Leczenie choroby zezowej metodą lokalizacyjną. Część I: Leczenie zezów bez zaburzeń ruchomości oczu. Kontaktol. Optyka Okulist., 2008; 4 (20): 11–13
3. Granet D.B., Khayali S.: Amblyopia and strabismus. Pediatric Annals, 2011; 40 (2): 89–94 (p. Med. Prakt. Pediatr. 4/2011, s. 63–70 – przyp. red.)