Jakie postępowanie u niemowlęcia lub małego dziecka z zaburzeniem regulacji i koregulacji może zaproponować lekarz POZ?

Samoregulacja, czyli umiejętność adekwatnego reagowania na różne bodźce i powrót do stanu równowagi, a także koregulacja, czyli regulacja emocji w interakcji z opiekunem, są niezbędne dla prawidłowego rozwoju i funkcjonowania społecznego.

Niepokojące objawy, które mogą świadczyć o problemach z regulacją lub koregulacją, obejmują m.in.:

• zaburzenia zasypiania i kontynuacji snu

• nieutulony płacz

• apatię

• zaburzenia łaknienia lub trudności w karmieniu

• nadwrażliwość w zakresie różnych modalności

• nadmierną reakcję zaskoczenia

• nasilone stereotypie.

W ramach postępowania diagnostycznego i rozpoznania różnicowego należy przede wszystkim wykluczyć przyczyny somatyczne. Warto też skierować dziecko do poradni psychologicznej zajmującej się problemami rozwojowymi we wczesnym okresie życia (1.–2. rż.). Przyczyny nieprawidłowości w zakresie regulacji i koregulacji mogą być różne. Niekiedy występują one wtórnie do uszkodzenia lub dysfunkcji układu nerwowego. W związku z tym niemowlę z nasilonymi objawami warto skierować na konsultację do neurologa.

Piśmiennictwo

1. Mazurkiewicz-Bełdzińska M., Olchowik B., Pilarska E. i wsp.: Zaburzenia rozwoju psychoruchowego. (W:) Steinborn B. (red.): Neurologia wieku rozwojowego. Warszawa, PZWL, 2017: 1–124
2. Kmita G.: Od zaciekawienia do zaangażowania. O rozwoju samoregulacji w interakcjach z rodzicami niemowląt urodzonych skrajnie wcześnie, przedwcześnie i o czasie. Warszawa, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2013