Upadek z wysokości jest jednym z głównych czynników ryzyka obrażeń wewnątrzczaszkowych w wyniku urazu u dziecka. Ze względu na duże różnice w wysokości ciała w populacji dziecięcej nie ma sztywnych kryteriów pozwalających zakwalifikować uraz jako upadek z wysokości. W przypadku najmłodszych pacjentów należy również wziąć pod uwagę, że ich proporcje ciała są inne niż u dzieci starszych i dorosłych. Większa głowa w stosunku do reszty ciała zmienia środek ciężkości i w połączeniu z brakiem koordynacji ruchowej u małych dzieci sprawia, że dziecko upada głową w dół, dlatego ryzyko obrażeń wewnątrzczaszkowych jest w tej grupie większe.
Nie można jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, czy każdy upadek z wysokości większej niż wysokość ciała dziecka należy traktować jako upadek z wysokości. W piśmiennictwie dotyczącym urazów głowy u dzieci za graniczne kryterium klasyfikacji najczęściej przyjmuje się wysokość:
1,5 m dla dzieci w wieku ≥2 lat
0,9 m dla dzieci <2. roku życia.
Można zatem stwierdzić, że upadek z łóżka (wersalki, kanapy itp.) nie spełnia powyższego kryterium, natomiast upadek z przewijaka lub innego wyższego sprzętu należy w przypadku niemowląt traktować jako uraz o większym ryzyku obrażeń czaszkowo-mózgowych.
Piśmiennictwo
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.
Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej