Dlaczego nie zaleca się profilaktycznego podawania leków przeciwdrgawkowych w przebiegu gorączki u dziecka, u którego w przeszłości wystąpił epizod drgawek gorączkowych?

Nie zaleca się stosowania leków przeciwdrgawkowych (głównie benzodiazepin) w przebiegu gorączki u dzieci z drgawkami gorączkowymi w wywiadzie. Postępowanie takie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą znacznie utrudniać prawidłową obserwację i ocenę kliniczną dziecka w trakcie zakażenia, co może dodatkowo niepokoić rodziców. Ponadto skuteczności takiego postępowania nie potwierdzają wyniki badań, co jest spowodowane między innymi zbyt późnym podaniem leku (trudno uchwycić początek gorączki) lub wystąpieniem napadu przy temperaturze ciała <38°C w trakcie narastania gorączki.

Stosowanie leków przeciwdrgawkowych można rozważyć w szczególnych sytuacjach, tzn. u dzieci z wielokrotnymi nawrotami w krótkim przedziale czasu lub u dzieci, u których wystąpił przedłużony napad drgawek gorączkowych lub napad wymagający leczenia doraźnego. Podejmując taką decyzję, należy również uwzględnić stan emocjonalny i poziom edukacji rodziny dziecka. Zalecanym schematem leczenia jest wówczas doodbytnicze (lub doustne) podanie diazepamu w dawce 0,5 mg/kg mc. na początku gorączki, a w razie jej utrzymywania się – powtórzenie dawki po 8 godzinach. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Lux A.L.: Treatment of febrile seizures: Historical perspective, current opinions, and potential future directions. Brain & Development, 2010; 32: 42–50
2. Steering Committee on Quality Improvement and Management, Subcommittee on Febrile Seizures American Academy of Pediatrics. Febrile seizures: clinical practice guideline for the long-term management of the child with simple febrile seizures. Pediatrics, 2008; 121: 1281–1286
3. Pavlidou E., Tzitiridou M., Panteliadis C.: Effectiveness of intermittent diazepam prophylaxis in febrile seizures: long-term prospective controlled study. J. Child. Neurol., 2006; 21: 1036–1040