Jak długo po spożyciu najczęściej stosowanych narkotyków można je wykryć w moczu?

Metody wykrywania narkotyków i ich metabolitów w moczu są bardzo zróżnicowane – te o największej czułości i swoistości są zazwyczaj drogie i z tego powodu są rzadko stosowane w praktyce klinicznej.

Do celów użytkowych stosuje się zazwyczaj testy paskowe. Trzeba jednak pamiętać, że większość z nich cechuje sztucznie zaniżona czułość, pozwalająca uzyskać dużą swoistość. Z tego też względu wynik pozytywny świadczy o bardzo dużym prawdopodobieństwie obecności narkotyków w moczu, jednak wynik negatywny może być fałszywy.

Czas utrzymywania się narkotyków w moczu zależy od wielu czynników, do których należą:

• wiek i masa ciała

• rodzaj przyjmowanego narkotyku

• czas trwania ostatniego ciągu (regularne przyjmowanie co najmniej 3 razy w tygodniu)

• wielkość dawki i droga przyjmowania narkotyku (np. narkotyk dożylny, palony, przyjmowany przez błonę śluzową nosa, doustny)

• osobnicza reakcja na narkotyk

• stan somatyczny i psychiczny (choć w niewielkim stopniu)

• przyjmowanie innych leków i substancji

• zakwaszenie lub alkalizacja oraz ewentualnie metody przyśpieszonej eliminacji (np. forsowanej diurezy).

Producenci testów najczęściej podają, że czas utrzymywania się narkotyku w moczu zależy od rodzaju przyjętego preparatu, i wynosi:

• amfetamina – 2–3 dni

• kokaina – 2–3 dni lub dłużej

• morfina, heroina – 2–3 dni lub dłużej

• kanabinoidy – do 5 dni, a przy przewlekłym używaniu do 30 tygodni

• benzodiazepiny – do 3 dni lub dłużej (w zależności od okresu biologicznego półtrwania przyjmowanej benzodiazepiny)

• barbiturany – krótko działające do 2 dni, długo działające do 10 dni.

Wykazano, że u osób uzależnionych czas utrzymywania się narkotyków w moczu może być znacznie dłuższy niż u osób przyjmujących te substancje sporadycznie. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Kała M.: Analiza toksykologiczna środków uzależniających. Kraków, Instytut Ekspertyz Sądowych, 2001
2. Szukalski B.: Narkotyki. Warszawa, Instytut Psychiatrii i Neurologii, 2005