Czy kontakt z metaliczną rtęcią, na przykład z rozbitego termometru, jest szkodliwy? Co zrobić, jeśli do niego doszło?

Rtęć metaliczna (np. z rozbitego termometru) po połknięciu nie działa toksycznie, w całości jest wydalana z kałem. Jednak w przypadku owrzodzeń w przewodzie pokarmowym może dojść do zatrucia. Toksyczne są przede wszystkim opary rtęci oraz organiczne i nieorganiczne związki rtęci, którymi można się zatruć drogą pokarmową i wziewną. Rozlaną rtęć należy zebrać, na przykład za pomocą szufelki, do zamykanego szklanego naczynia. Nie wolno jej wyrzucać do śmieci, ale trudne może być znalezienie miejsca, gdzie można ją zutylizować. W wielu miejscowościach wyznaczono punkty, do których można dostarczyć rtęć. Problemy związane z toksycznym działaniem metalicznej rtęci stopniowo zanikają, ponieważ zgodnie z przepisami unijnymi w 2009 roku w Polsce wstrzymano produkcję termometrów rtęciowych. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Wójcik-Skierucha E.: Ostre zatrucia metalami, niemetalami i ich pochodnymi. W: Szajner-Milart I., Wójcik-Skierucha E. (red.): Ostre zatrucia u dzieci. Warszawa, PZWL, 2000: 320–321
2. Chmielnicka J.: Toksyczność metali i półmetali (metaloidów). W: Semczuk W. (red.): Toksykologa współczesna. Warszawa, PZWL, 2004: 427–433