Czy częste są interakcje z powszechnie stosowanymi preparatami przeciwgorączkowymi dostępnymi bez recepty (paracetamol, ibuprofen)?

Ryzyko wystąpienia interakcji po równoczesnym podaniu paracetamolu lub ibuprofenu i innych leków jest różne, ponieważ oba leki charakteryzują się odmiennym działaniem.

Za działanie przeciwgorączkowe paracetamolu odpowiada zahamowanie syntezy prostaglandyn w OUN. Ze względu na brak efektu obwodowego, paracetamol powoduje interakcje farmakokinetyczne (związane z metabolizmem leku z udziałem cytochromu CYP 1A2) tylko z niektórymi lekami:

• cyprofloksacyna, erytromycyna, fluwoksamina i amiodaron zwiększają stężenie paracetamolu w surowicy, nasilając jego toksyczność

• paracetamol zmniejsza osoczowe stężenie lamotryginy

• karbamazepina i barbiturany nasilają hepatotoksyczność paracetamolu

• paracetamol nasila działanie warfaryny, dlatego konieczne jest monitorowanie czasu protrombinowego (INR).

Większe ryzyko interakcji dotyczy ibuprofenu. Wynika to z faktu, że ibuprofen hamuje syntezę prostaglandyn nie tylko w OUN, ale także obwodowo, a prostaglandyny uczestniczą w mechanizmie działania wielu leków. Ibuprofen:

• osłabia hipotensyjne działanie inhibitorów konwertazy angiotensyny, sartanów, a także leków β-adrenolitycznych

• zmniejsza efekt diuretyków pętlowych, w mniejszym stopniu tiazydowych

• nasila nefrotoksyczność aminoglikozydów i cefalosporyn III generacji

• zwiększa ryzyko wystąpienia krwawień w przypadku łącznego podawania z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwpłytkowymi oraz niektórymi antydepresantami (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny). (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Kostka-Trąbka E., Woroń J.: Interakcje leków w praktyce klinicznej. Warszawa, PZWL, 2006