Jak postępować z dzieckiem, u którego w dole podkolanowym nagle pojawiła się niebolesna zmiana o typie torbieli?

Należy przeprowadzić diagnostykę kolana w celu wykluczenia dodatkowych patologii towarzyszących torbieli lub będących jej przyczyną. Wskazane jest wykonanie zdjęcia RTG w celu wykluczenia patologii kostnych oraz badania USG w celu określenia, czy zawartość torbieli jest płynna czy lita. Badanie metodą MR pozwala na dokładne określenie wielkości torbieli. Przystępując do leczenia takiej zmiany, należy pamiętać, że większość torbieli zanika samoistnie w ciągu kilkunastu miesięcy, zazwyczaj w okresie do 2–3 lat, oraz, że po leczeniu operacyjnym często występują nawroty. Ponieważ torbiele są zazwyczaj bezbolesne, należy porozmawiać z rodzicami i zalecić obserwację, zakazując jednocześnie drażnienia torbieli przez ciągłe obmacywanie zmiany, ewentualnie można zaproponować robienie ciepłych, rozluźniających okładów (np. z borowiny). Tylko w przypadku powiększania się torbieli i jej rzeczywistej bolesności wymaga ona operacyjnego usunięcia.

Piśmiennictwo

1. Stanitski C.L.: Torbiel podkolanowa. W: Pizzuttillo P.D., Gregosiewicz A. (red.): Ortopedia dziecięca. Lublin, wyd. Czelej, 2000: 277–279
2. Dinham J.M.: Popliteal cysts in children. J. Bone Joint. Surg., 1975; 57B: 69
3. Mac Mahon E.B.: Bakers’ cysts in children is surgery necessary. J. Bone Joint. Surg., 1973; 35A: 1311