Czy popularne skargi typu: „mam za mało pokarmu”, „muszę dokarmiać dziecko mieszankami mlecznymi”, „moje dziecko ciągle płacze, bo jest głodne” itp., są uzasadnione (chodzi głównie o dzieci <6. mż.)?

Wiele karmiących matek skarży się, mówiąc: „mam miękki biust”, „nic mi nie leci”, „moja mama też nie karmiła”, „dziecko jest ciągle głodne, płacze, cały czas chce ssać i ciągle wisi przy piersi”, „nie karmiłam poprzedniego dziecka i tego też nie wykarmię”. Tego typu narzekania wyrażają niepokój matek o zdrowie dziecka, brak pewności siebie, brak wiary w to, że wykarmią dziecko piersią, błędną interpretację zachowania dziecka, mylne wyobrażenia o macierzyństwie itp. Taki stan emocjonalny matki w połączeniu z brakiem racjonalnej oceny sytuacji często prowadzi do podawania mieszanek mlecznych bez rzeczywistych wskazań. To z kolei zaburza laktację i w konsekwencji doprowadza do zaprzestania karmienia. Z drugiej strony, takich skarg nie można bagatelizować, zważywszy, że mogą być również pierwszym sygnałem nieprawidłowego przebiegu laktacji. Zadaniem pediatry i konsultanta/doradcy laktacyjnego jest odróżnienie pozornego i rzeczywistego niedoboru pokarmu. W tym celu należy: wysłuchać matkę, zrozumieć i nazwać jej stan emocjonalny, zebrać wywiad, zbadać dziecko i ewentualnie matkę, zaobserwować proces karmienia, ocenić jego skuteczność, ustalić rozpoznanie i zaproponować dalsze postępowanie. Bardzo często  racjonalna ocena wskaźników skutecznego karmienia pomaga matkom zapanować nad emocjami i kontynuować karmienie piersią. Aby zapobiegać takim stanom, już na oddziale położniczym należy zachęcać matki do prowadzenia obserwacji i zapisywania liczby i długości karmień, liczby stolców i mokrych pieluszek w pierwszych tygodniach po porodzie. Niestety, po opuszczeniu szpitala trudniej uzyskać pomoc, bo w naszym systemie ochrony zdrowia nadal brakuje ważnego ogniwa – profesjonalnego poradnictwa laktacyjnego. (2013, 2014) 

Piśmiennictwo

1. Blyth R., Creedy D.K, Dennis C.L. i wsp.: Effect of maternal confidence on breastfeeding duration: an application of breastfeeding self-efficacy theory. Birth, 2002; 29 (4): 278–284
2. American Academy of Pediatrics. Section on Breastfeeding: Breastfeeding and the use of human milk. Pediatrics, 2012; 129 (3): 827–841 (https://adst.mp.pl/s/dziecko/aap.pdf)
3. Lawrence R.A., Lawrence R.M.: Normal growth, failure to thrive, and obesity in the breastfed infant. W: Breastfeeding. A guide for the medical profession. Philadelphia, Pennsylvania,, Elsevier Mosby, 2005: 427–459
4. Nehring-Gugulska M., Żukowska-Rubik M.: Pozorny i rzeczywisty niedobór pokarmu. W: Nehring-Gugulska M., Żukowska-Rubik M., Pietkiewicz A.: Karmienie piersią w teorii i praktyce. Podręcznik dla Doradców i Konsultantów laktacyjnych oraz położnych, pielęgniarek i lekarzy. Kraków, Medycyna Praktyczna, 2012