Jak i kiedy wprowadzać do diety dziecka sery, w tym sery pleśniowe?

Sery są bardzo dobrym źródłem białka w diecie, a większość z nich – z wyjątkiem najbardziej popularnego białego twarogu – także istotnym źródłem wapnia. Ponadto zawierają fosfor, cynk, a także witaminy A, B2 i B12.

W zasadzie podawanie pełnego mleka (krowiego, koziego czy owczego) oraz jego przetworów jest zalecane po ukończeniu 1. roku życia. Jeżeli jednak rodzice lub opiekunowie chcą rozszerzać preferencje smakowe swojego dziecka wcześniej, jako przekąskę, czyli urozmaicenie, a nie podstawę jadłospisu, można wprowadzić sery podpuszczkowe o łagodnym smaku i małej zawartości soli (np. parmezan).

Natomiast sery otrzymywane z niepasteryzowanego mleka, sery pleśniowe z porostem pleśni (np. brie, camembert) czy przerostem pleśni (np. roquefort, gorgonzola) nie są zalecane u małych dzieci, a zwłaszcza do ukończenia 1. roku życia, ze względu na ryzyko zakażenia szkodliwymi bakteriami (np. Listeria). Ponadto sama obecność pleśni wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznych lub nietolerancji pokarmowej.

Piśmiennictwo

1. American Academy of Pediatrics, Committee on Nutrition: Kleinman R.E., Greer F.R. (eds): Complementary feeding in pediatric nutrition handbook. 7th ed. American Academy of Pediatrics, Elk Grove Village, IL, 2014: 123–139
2. Szajewska H., Socha P., Horvath A. i wsp.: Zasady żywienia zdrowych niemowląt. Zalecenia PTGHiŻD. https://www.mp.pl/pediatria/artykuly-wytyczne/wytyczne/111243