Jak należy w praktyce podawać preparaty do żywienia dojelitowego? Czy można je podawać doustnie?

Preparaty do żywienia dojelitowego podaje się przez zgłębnik nosowo-żołądkowy, nosowo-jelitowy lub przez przetokę odżywczą. Żywienie można prowadzić metodą wlewu ciągłego (dietę podaje się do 20 h bez przerwy), metodą przerywaną (wlew przez całą dobę z przerwami co 2–3 h) lub porcjami (w bolusach), w zależności od miejsca podania i tolerancji. W przypadku podawania dożołądkowego dopuszczalne są obie metody; ponadto można je łączyć (w nocy wlew ciągły, w dzień podaż porcjami). Żywienie dojelitowe prowadzi się metodą wlewu. Wszystkie te metody mają wady i zalety. W każdym przypadku należy jednak ściśle przestrzegać protokołu żywienia oraz zasad aseptyki i przepłukiwania dostępu.

Większość preparatów do żywienia dojelitowego można stosować doustnie (zgodnie z zaleceniami producentów), jednak ze względu na ich charakterystyczny, nieprzyjemny smak i zapach często są one źle tolerowane przez pacjentów. Ze względu na walory smakowe do podawania doustnego należy stosować preparaty specjalnie przygotowane w tym celu, co w praktyce oznacza diety polimeryczne (zawierające niezhydrolizowane białko), w tym doustne suplementy pokarmowe. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Howard J.P.: Żywienie drogą przewodu pokarmowego. W: Sobotka L.: Podstawy żywienia klinicznego. Warszawa, PZWL, 2007: 214–220
2. Zalecenia producentów preparatów do żywienia drogą przewodu pokarmowego