Czy wiek, w którym dziecko rozpoczyna trening czystości, wpływa na ryzyko występowania zaparcia czynnościowego?

Rodzice małych dzieci często wiążą pojawienie się u dziecka zaburzeń rytmu wypróżnień z próbami rezygnowania z używania pieluszek. Wydaje się jednak, że jest to związek zupełnie przypadkowy i wynika głównie z koincydencji wielu czynników środowiskowych. Przede wszystkim dzieci zazwyczaj w tym właśnie czasie zaczynają uczęszczać do przedszkola, co już samo w sobie dla wielu stanowi stres, a do tego dochodzi jeszcze niechęć do korzystania z publicznych toalet. Oba te czynniki wiążą się z większym ryzykiem wystąpienia zaparcia czynnościowego.

Nie prowadzono badań oceniających wpływ treningu czystości, czyli szkolenia dziecka w zakresie świadomego korzystania z toalety, na częstotliwość wypróżnień. Niemniej jednak sam trening czystości uwzględniany jest w wytycznych European Society for Paediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition (ESPGHAN) i North American Society for Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition (NASPGHAN), dotyczących postępowania u dzieci i niemowląt z zaparciem czynnościowym, a eksperci zalecają go jako jeden z etapów leczenia obok edukacji, prowadzenia dzienniczka wypróżnień i leczenia farmakologicznego.1

Piśmiennictwo

1. Tabbers M.M., DiLorenzo C., Berger M.Y., Faure C., Langendam M.W., Nurko S., Staiano A., Vandenplas Y., Benninga M.A.; European Society for Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition; North American Society for Pediatric Gastroenterology: Evaluation and treatment of functional constipation in infants and children: evidence-based recommendations from ESPGHAN and NASPGHAN. J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr., 2014; 58: 258–274