Alergolodzy często zalecają profilaktyczne leczenie przeciwpasożytnicze u dzieci. Czy jest to uzasadnione? Czy stosowanie leków przeciwpasożytniczych może mieć negatywne skutki?

Według mnie takie postępowanie jest nieprawidłowe i często nieuzasadnione. Prawdopodobnie wynika ze stwierdzenia eozynofilii, typowej zarówno dla chorób alergicznych, jak i pasożytniczych. Lekarze niekiedy podejrzewają wędrówkę larw przez układ oddechowy u osób z przewlekającym się kaszlem. Jednak choroby pasożytnicze przewodu pokarmowego w Polsce są rzadkie. Nie istnieje również leczenie profilaktyczne w przypadku infestacji pasożytniczych. Lekarzy obowiązują ścisłe wytyczne, kiedy należy włączyć terapię u pacjenta (z rozpoznanym zarażeniem lub w ściśle określonych jednostkach chorobowych u osób z najbliższego otoczenia). W przypadku braku jednoznacznego rozpoznania nie należy rozpoczynać leczenia.

Leczenie tzw. profilaktyczne może mieć negatywne skutki zdrowotne (przerwanie diagnostyki w kierunku innych chorób będących przyczyną objawów; niepotrzebne narażenie pacjenta na działania niepożądane leków), epidemiologiczne (ryzyko zwiększania oporności na obecnie dostępne leki przeciwpasożytnicze [p. pyt.]) i psychologiczno-społeczne (potęgowanie fobii związanej z chorobami pasożytniczymi). (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. http://www.who.int/wormcontrol/documents/en/001to011.pdf
2. Feigin R.D., Cherry J.D., Demmler-Harrison G.J., Kaplan S.L.: Feigin and Cherry’s textbook of pediatric infectious diseases. Wyd. 6, Saunders Elsevier, 2009