Czy czułość i swoistość wodorowego testu oddechowego po podaniu glukozy lub laktulozy się różnią?

Chociaż badania u dorosłych wykazały, że dokładność wodorowego testu oddechowego (HBT) z glukozą (GHBT) lub laktulozą (LHBT) jest dość zmienna, GHBT ma korzystniejszą łączną czułość i swoistość. W porównaniu z badaniem wycinka z jelita czczego czułość i swoistość GHBT waha się w przedziale odpowiednio: 20–93% i 30–86%, a w przypadku LHBT odpowiednio: 31–68% i 44–100%. Przegląd systematyczny piśmiennictwa z analizą zbiorczą danych wykazał większą wydajność diagnostyczną GHBT, w porównaniu z LHBT, zarówno pod względem czułości (55 vs 42%), jak i swoistości (83 vs 71%).

Na mniejszą dokładność diagnostyczną LHBT duży wpływ może mieć przyspieszony pasaż jelitowy – laktuloza nie jest wchłaniana w jelicie cienkim, dlatego może się szybko przedostać do okrężnicy i ulec fermentacji bakteryjnej, prowadząc do uzyskania wyniku fałszywie dodatniego. Ponadto pacjenci z szybkim pasażem cechują się wczesnym szczytem pomiaru, co można błędnie zinterpretować jako zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO).

Piśmiennictwo

1. Pimentel M., Saad R.J., Long M.D., Rao S.S.C.: ACG Clinical Guideline: small intestinal bacterial overgrowth. Am. J. Gastroenterol., 2020; 115 (2): 165–178
2. Losurdo G., Leandro G., Ierardi E. i wsp.: Breath tests for the non-invasive diagnosis of small intestinal bacterial overgrowth: a systematic review with meta-analysis. J. Neurogastroenterol. Motil., 2020; 26: 16–28