Jak w warunkach ambulatoryjnych leczyć dziecko z dusznością w przebiegu obturacji oskrzeli, u którego dotychczas nie rozpoznano astmy oskrzelowej?

Pytanie nadesłane do redakcji

Jak należy leczyć w warunkach ambulatoryjnych dziecko z dusznością w przebiegu obturacji oskrzeli, u którego dotychczas nie rozpoznano astmy oskrzelowej? Czy stosować wGKS, czy tylko beta-mimetyki?

Odpowiedź

U dziecka z dusznością w przebiegu obturacji oskrzeli, u którego dotychczas nie rozpoznano astmy oskrzelowej, należy próbnie zastosować beta-mimetyk.1,2 Po jednoznacznej poprawie można podejrzewać (pierwszy epizod) lub rozpoznać (≥2 epizody) astmę. Po uzyskanej poprawie uzasadnione jest powtarzanie dawki (co 6–8 godzin); brak poprawy oznacza, że dalsze podawanie leku jest bezcelowe.

W przypadku rozpoznania astmy decyzja o zastosowaniu wGKS zależy od częstości uprzednio obserwowanych epizodów i ich nasilenia. Jeśli podejrzenie astmy jest niezasadne, nie ma wskazań do podawania wGKS.

Piśmiennictwo

1. British Thoracic Society, Scottish Intercollegiate Guidelines Network. British Guideline on the management of asthma. A national clinical guideline. Revised 2014 www.brit-thoracic.org.uk
2. Ducharme F.M., Dell S.D., Radhakrishnan D. i wsp.: Diagnosis and management of asthma in preschoolers: A Canadian Thoracic Society and Canadian Paediatric Society position paper. Can. Respir. J., 2015; 22 (3): 135–143