medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Nadal nie dysponujemy szczepionką przeciwko RSV dla dzieci, dlatego jedyną metodą profilaktyki w tej grupie wiekowej pozostaje uodpornienie bierne. Bierna ochrona przed chorobami dolnych dróg oddechowych (DDO) wywoływanymi przez RSV może polegać na szczepieniu matki w okresie ciąży lub podaniu dziecku „gotowych” przeciwciał monoklonalnych. Przykładem pierwszej strategii postępowania jest szczepionka Abrysvo, którą w 2023 roku zarejestrowano do stosowania u kobiet w ciąży (w 24.–36. tc.). Ochrona niemowlęcia od urodzenia do 6. miesiąca życia wynika z przezłożyskowego transportu przeciwciał neutralizujących RSV. Jeżeli chodzi o strategię polegającą na podaniu przeciwciał monoklonalnych, w krajach Unii Europejskiej (UE) zarejestrowane są 2 preparaty: paliwizumab i nirsewimab, natomiast w Polsce aktualnie w ramach programu lekowego dostępny jest jedynie paliwizumab.
Paliwizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG, o silnym działaniu neutralizującym wirusa i hamującym fuzję jego obydwu podtypów (A i B). Preparat podaje się domięśniowo w dawce 15 mg/kg mc., co miesiąc, w okresie zwiększonego ryzyka zachorowania.
Z uwagi na wysoki koszt profilaktyki w Polsce stosuje się ją w ramach programu lekowego objętego refundacją. Na podstawie decyzji Ministerstwa Zdrowia (w marcu 2023 r.) kryteria kwalifikacji rozszerzono na dzieci: urodzone <36. tygodnia ciąży z masą ciała ≤1500 g, z rozpoznaną dysplazją oskrzelowo–płucną (bronchopulmonary dysplasia – BPD) w 2. roku życia oraz <2. roku życia z wrodzonymi, hemodynamicznie istotnymi wadami serca (p. ramka).
Dziecko, które w momencie rozpoczęcia immunizacji:
nie ukończyło 6. mż. i spełniało 1 z następujących kryteriów:
– wiek ciążowy 29.–32. tyg., +6 dni
– wiek ciążowy ≤35. tyg., +6 dni oraz urodzeniowa masa ciała ≤1500 g
nie ukończyło 1. rż. i urodziło się w ≤28 tc., +6 dni
nie ukończyło 2. rż., z rozpoznaną BPD
nie ukończyło 2. rż., z rozpoznaną hemodynamicznie istotną wadą serca i spełniało 1 z następujących kryteriów:
– jawna niewydolność serca mimo leczenia farmakologicznego
– umiarkowane lub ciężkie wtórne nadciśnienie płucne
– sinicza wada serca, z przezskórnym utlenowaniem krwi tętniczej <90%.
Piśmiennictwo