Czy w leczeniu pokrzywki można stosować miejscowo glikokortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe lub inhibitory kalcyneuryny?

W aktualnym piśmiennictwie nie ma dostępnych publikacji dotyczących leczenia miejscowego pokrzywki. W terapii pokrzywki (ostrej lub przewlekłej) lekami pierwszego wyboru są preparaty przeciwhistaminowe II generacji podawane systemowo. Stosowanie leków przeciwhistaminowych miejscowo (w postaci maści, żelu) jest nieskuteczne i może sprzyjać alergii kontaktowej.

W piśmiennictwie z lat 90. zdarzają się pojedyncze doniesienia na temat krótkotrwałego stosowania w leczeniu pokrzywki przewlekłej miejscowych glikokortykosteroidów (mGKS) jako leków wspomagających. W aktualnych wytycznych WAO/EAACI dotyczących postępowania w pokrzywce nie uwzględniono możliwości zastosowania mGKS. Leki te, podobnie jak miejscowe preparaty inhibitorów kalcyneuryny, nie powinny być stosowane w leczeniu ani ostrej, ani przewlekłej pokrzywki. Zarówno skuteczność mGKS, jak i ich działania niepożądane wynikają z przeciwzapalnego działania tych leków. Jak dotychczas nie jest dostępny żaden preparat, którego skuteczność znacząco przewyższałaby ryzyko działań niepożądanych. W celu złagodzenia świądu u chorych z pokrzywką (prawdopodobnie taka była intencja zadającego pytanie) zaleca się chłodzącą kąpiel/prysznic, a następnie nałożenie na skórę kojących balsamów/lotionów zawierających substancje chłodzące – np. 0,5–2% mentol.

Piśmiennictwo

1. Zuberbier T., Aberer W., Asero R. i wsp.: The EAACI/GA2LEN/EDF/WAO Guideline for the definition, classification, diagnosis, and management of urticaria: the 2013 revision and update. Allergy, 2014; 69: 868–887
2. Chronic urticaria: standard management. Uptodate.com
3. Ellingsen A.R., Thestrup-Pederson K.: Treatment of chronic idiopathic urticaria with topical steroids: An open trial. Acta Derm.-venereol., 1996; 76: 43–44