Czy u dziecka z niedoborem IgG należy (i czy można) „pobudzać” odporność, stosując na przykład lizaty bakteryjne?

Przede wszystkim należy zapytać, o jaki niedobór IgG chodzi. Pacjenci z głębokim niedoborem przeciwciał (w przebiegu agammaglobulinemii albo pospolitego zmiennego niedoboru odporności [CVID]) wymagają leczenia substytucyjnego dożylnymi wlewami preparatów immunoglobulin. Jest to jedyna metoda pozwalająca na wyrównanie niedoboru odporności. Stosowanie w takiej sytuacji jakichkolwiek powszechnie dostępnych „preparatów na odporność” jest błędem.

Natomiast u dzieci z nieznacznym niedoborem przeciwciał, na przykład z izolowanym niedoborem podklas IgG lub w przemijającej hipogammaglobulinemii niemowląt, próba wzmocnienia mechanizmów odporności nieswoistej za pomocą lizatu bakteryjnego może przynieść wymierny efekt kliniczny. (2015)

Piśmiennictwo

1. Feleszko W., Zalewski B.M., Ruszczyński M.: Non-specific immune stimulation in respiratory tract infections. Separating the wheat from the chaff. Paediatr. Respir. Rev., 2014; 15: 200–206
2. Del-Rio-Navarro B.E., Luis Sienra-Monge J.J., Berber A. i wsp.: Use of OM-85 BV in children suffering from recurrent respiratory tract infections and subnormal IgG subclass levels. Allergol. Immunopathol. (Madr.), 2003; 31: 7–13