Jakie leki stosowane miejscowo zaleca się w leczeniu przewlekłego upośledzenia drożności nosa?

Przyczyny przewlekłego upośledzenia drożności nosa występującego w przebiegu wielu chorób mogą być bardzo różne. Wśród najczęstszych wymienia się: infekcje (choroba przeziębieniowa, zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych), ANN, naczynioruchowy i polekowy nieżyt nosa, czynniki mechaniczne (przerost migdałka gardłowego, skrzywienie przegrody nosa, ciało obce, przerost małżowin nosowych), urazy (ucisk wewnątrzmaciczny, okołoporodowe urazy zewnętrzne i ich następstwa), przyczyny wrodzone (atrezja nozdrzy tylnych, zwężenie otworu gruszkowatego, wady wrodzone nosa, kraniosynostoza, rozszczep podniebienia, wady wrodzone linii środkowej nosa [takie jak: torbiel skórzasta, przepuklina oponowo-mózgowa]), glejak, guzy łagodne i złośliwe nosa, zatok przynosowych i części nosowej gardła, choroby ogólnoustrojowe (takie jak: mukowiscydoza, zespoły zaburzeń ruchomości rzęsek), jatrogenne (działania niepożądane leków, intubacja przez nos, zrosty pooperacyjne), hormonalne (niedoczynność tarczycy, akromegalia). Po rozpoznaniu większości z wymienionych chorób należy rozpocząć leczenie przyczynowe.

W leczeniu objawowym większości wymienionych chorób zaleca się donosowe stosowanie izo- lub hipertonicznych roztworów NaCl oraz preparatów wody morskiej 2–4 razy na dobę przez 2–6 tygodni.

Piśmiennictwo

1. Alvo A., Villarroel G., Sedano C.: Neonatal nasal obstruction. Eur. Arch. Otorhinolaryngol., 2021; 278: 3605–3611

2. Dunn J.D., Dion G.R., McMains K.C.: Efficacy of nasal irrigations and nebulisations for nasal symptoms relief. Curr. Opin. Otolaryngol. Head Neck Surg., 2013; 21 (3): 248–251