Dlaczego po wszczepieniu implantu ślimakowego u kilkunastoletniego dziecka (lub u osoby dorosłej) mimo spektakularnej poprawy w słyszeniu mowy nie obserwujemy poprawy mowy (mowa bezdźwięczna, niewyraźna)? Czy takie osoby trzeba od nowa uczyć artykulacji?

Wszczepienie implantu ślimakowego u głuchego dziecka w celu umożliwienia rozwoju mowy w procesie zbliżonym do fizjologicznego, uwarunkowanego kontrolą słuchową mowy otoczenia i mowy własnej jest efektywne w okresie pre- i perylingwalnym. Około 6. roku życia ukształtowane są już mechanizmy komunikowania się. Wskazania do implantacji w późniejszym wieku wynikają z procesów postępującej utraty słuchu lub nabywanej głuchoty. Mowa u tych pacjentów powinna być już wykształcona, choć możliwa jest też dalsza rehabilitacja logopedyczna. Jednak efektywność tej rehabilitacji w zakresie głosu i mowy może nie być zadowalająca. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Obrębowski A. (red.): Wprowadzenie do neurologopedii. Poznań, Termedia Wydawnictwa Medyczne, 2012
2. Pruszewicz A., Obrębowski A. (red.): Audiologia Kliniczna. Zarys. Poznań, 2010