Jakie znaczenie kliniczne ma skóra marmurkowata u noworodka i niemowlęcia?

Jeżeli skóra marmurkowata ustępuje w momencie ocieplenia ciała noworodka czy niemowlęcia, to objaw ten nie powinien niepokoić. Wynika on bowiem z niedojrzałości praktycznie wszystkich struktur i warstw naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. W prawidłowych warunkach skóra pełni funkcję ochrony termicznej i termoregulacyjnej. Powstawaniu skóry marmurkowatej sprzyja również: żywa gra naczyniowa, skłonność do wazodylatacji oraz niedojrzałość tkanki podporowej dla naczyń krwionośnych.

Jeżeli natomiast czas utrzymywania się skóry marmurkowatej przedłuża się, należy zlecić badania diagnostyczne, zwłaszcza w kierunku chorób tkanki łącznej, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, mieszana choroba tkanki łącznej, zapalenie skórno-mięśniowe i zespół Sjögrena. W takich przypadkach konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu rodzinnego w kierunku wymienionych chorób oraz przeprowadzenie badań laboratoryjnych, m.in. oznaczenie stężenia wybranych przeciwciał przeciwjądrowych (ANA, ENA, ScL70 itd.). Cechy skóry marmurkowatej mogą również występować w przebiegu krioglobulinemii, której patomechanizm polega na tworzeniu się pod wpływem niskich temperatur kompleksów immunologicznych (krioglobulin), prowadząc do rozwoju zapalenia naczyń. W tym przypadku badaniem diagnostycznym jest oznaczenie krioglobulin. Należy pamiętać o odpowiednim pobraniu krwi do badań – koniecznie do ciepłej probówki. Otrzymane osocze schładza się i odwirowuje, a krioprecypitat poddaje analizie. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badania histologicznego i immunohistochemicznego skóry. W diagnostyce przyczyn utrzymywania się skóry marmurkowatej po okresie noworodkowym należy również uwzględnić trisomię chromosomu 18, zespół Downa, zespół Cornelii de Lange, niedoczynność tarczycy i różne czynniki upośledzające funkcję OUN. (2013, 2014) 

Piśmiennictwo

1. Kamińska K., Czubek M., Szczerkowska-Dobosz A., Wilkowska A.: Mieszana krioglobulinemia – demograficzne, kliniczne i serologiczne aspekty choroby w analizie 16 pacjentów. Post. Dermatol. Alergol., 2007; 2: 89–93
2. Hawro T., Sysa-Jędrzejowska A., Woźniacka A.: Nieswoiste zmiany skórne o charakterze naczyniowym w przebiegu tocznia rumieniowatego układowego. Przegl. Dermatol., 2010; 97: 176–184