Czy i kiedy należy leczyć subkliniczną niedoczynność tarczycy?

SNT, w przebiegu której obserwuje się zwiększone stężenia TSH przy prawidłowych wartościach stężenia wolnych hormonów tarczycy, wymaga przede wszystkim potwierdzenia w badaniu powtórzonym za około 8–12 tygodni. Niekiedy nieprawidłowe wyniki są krótkotrwałym stanem i ustępują samoistnie lub są związane z błędnym oznaczeniem w laboratorium. Jeśli TSH w kolejnym badaniu utrzymuje się w granicach 4–10 mUI/l, należy wykonać oznaczenie miana przeciwciał skierowanych przeciwko peroksydazie tarczycowej, czyli tzw. przeciwciał anty-TPO. Przy prawidłowym mianie przeciwciał i prawidłowej wielkości tarczycy w badaniu palpacyjnym nie ma wskazań do rozpoczynania leczenia. Po upływie około 6 miesięcy należy jednak powtórzyć badanie TSH i fT4, aby się upewnić, że nie doszło do progresji w kierunku jawnej niedoczynności tarczycy.

Leczenia lewotyroksyną wymagają osoby z TSH >10 mUI/l lub z istotnie zwiększonym stężeniem przeciwciał anty-TPO. Pacjentów tych należy obowiązkowo skierować na USG tarczycy w celu dokładnego określenia jej objętości oraz ewentualnych zmian echogeniczności charakterystycznych dla choroby Hashimoto. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Karmisholt J., Andersen S., Lauberg P.: Variation in thyroid function in subclinical hypothyroidism: importance of clinical follow-up and therapy. Europ. J. Endocrinol., 2011; 164: 317–323 
2. Waśniewska M., Salerno M., Cassio A. i wsp.: Prospective evaluation of natural course of idiopathic subclinical hypothyroidism in childhood and adolescence. Eur. J. Endocrinol., 2009; 160: 417–421