Czy jest uzasadnione monitorowanie co rok TSH i fT4 u dziewczyny z hipoplazją jednego płata tarczycy?

Zarówno przyczyny hemiagenezji lub hipoplazji jednego płata tarczycy, jak i jej znaczenie kliniczne oraz sposób postępowania z pacjentem wciąż pozostają przedmiotem dyskusji. Zwykle jeden płat tarczycy wystarcza do utrzymania eutyreozy.

U chorych z hemiagenezją tarczycy (całkowity brak jednego płata) często występują większe stężenia TSH niż u osób z prawidłową budową tarczycy. Z tego powodu osoby ze zwiększonym stężeniem TSH prawdopodobnie należą do grupy podwyższonego ryzyka rozwoju innych patologii tarczycy (np. wola, choroby guzkowej) i co 1–2 lata można u nich wykonać USG.

W przypadku hipoplazji tarczycy i prawidłowych stężeń TSH oraz fT4 nie opracowano dotychczas jednoznacznych wytycznych dotyczących monitorowania parametrów biochemicznych oraz wykonywania USG tarczycy. Oznaczanie TSH i fT4 jest uzasadnione w przypadku wystąpienia objawów klinicznych wskazujących na zaburzenia czynności tarczycy (u dzieci szczególnie czułym parametrem jest zmniejszenie tempa wzrastania). (2015)

Piśmiennictwo

1. Ruchała M., Szczepanek-Parulska E.: Rodzaje, epidemiologia i znaczenie kliniczne dysgenezji tarczycy. [W:] Milewicz A. (red.): Endokrynologia Kliniczna. PTE, Wrocław 2012