Jakie mogą być przyczyny otyłości u niemowląt?

Nie należy lekceważyć problemu nadwagi ani otyłości u najmłodszych dzieci. Wiele niemowląt jest stale przekarmianych, czego konsekwencje obserwuje się również w kolejnych latach. Do grupy ryzyka otyłości należą niemowlęta, których matki były otyłe przed ciążą lub w czasie ciąży obserwowano u nich nadmierny przyrost masy ciała. Ryzyko nadwagi i otyłości u niemowląt zwiększa się, gdy u ich matek występują zaburzenia gospodarki węglowodanowej, takie jak nieprawidłowa tolerancja glukozy lub cukrzyca. Zaburzenia te zwiększają również ryzyko wystąpienia w przyszłości nadciśnienia tętniczego u tych dzieci. Na ryzyko otyłości już w wieku niemowlęcym narażone są również niemowlęta urodzone przed terminem porodu oraz o masie ciała za małej w stosunku do wieku płodowego, ponieważ mają one skłonność do gromadzenia tłuszczu trzewnego, co w przypadku zwłaszcza szybkiego nadrabiania masy ciała może doprowadzić do wystąpienia w kolejnych latach otyłości i jej powikłań.

Problem otyłości częściej dotyczy niemowląt, które nie są karmione piersią. Wiele dzieci wyrasta z typowej niemowlęcej pulchności około 2. roku życia, kiedy nabiera sprawności w poruszaniu się. Okres przedszkolny i wczesnoszkolny to czas, kiedy dzieci powinny być szczupłe. Jeśli w tym czasie są wciąż przekarmiane, a ich masa ciała się zwiększa, należy się zgłosić do pediatry w celu rozważenia konsultacji w specjalistycznej poradni metabolicznej. Analizując przyczyny otyłości u niemowląt, należy uwzględnić rzadkie przypadki otyłości wtórnej, na przykład uwarunkowanej genetycznie, spowodowanej lekami lub zaburzeniami endokrynologicznymi. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Lloyd L.J., Langley-Evans S.C., McMullen S.: Childhood obesity and risk of the adult metabolic syndrome: a systematic review. Int. J. Obes. (Lond.), 2012; 36: 1–11
2. McPherson M.E., Homer C.J.: Policies to support obesity prevention for children: a focus on of early childhood policies. Pediatr. Clin. North Am., 2011; 58: 1521–1541