Czy u dziecka bez objawów należy wdrożyć diagnostykę w przypadku stwierdzenia śladu urobilinogenu w moczu?

Urobilinogen to końcowy produkt przemiany bilirubiny związanej; około 20% urobilinogenu jest absorbowany do krążenia wrotnego i niewielka jego ilość (przekształcona do barwnika – urobiliny) jest wydzielana i usuwana z moczem. Stąd niewielka ilość urobilinogenu może w normalnych warunkach znajdować się w moczu (jego obecność powoduje intensywne żółtawe zabarwienie). Wydalanie urobilinogenu z moczem zwykle nie przekracza 0–4 mg/dl (0–67 µmol)/dobę. Inaczej jest w przypadku obecności bilirubiny, której prawidłowo się w moczu nie stwierdza (bilirubina niezwiązana nie przedostaje się do moczu; tylko związana bilirubina jest rozpuszczalna w wodzie i jej obecność w moczu wskazuje raczej na uszkodzenie wątroby).

Zwiększone wydalanie urobilinogenu z moczem obserwuje się w uszkodzeniach wątroby, w żółtaczce hemolitycznej, a także przy zaparciach, dużym wysiłku fizycznym i po spożyciu bardzo tłustego posiłku. Niektóre antybiotyki i niedrożność dróg żółciowych powodują zmniejszone stężenie urobilinogenu we krwi.

Podsumowując: śladowa ilość urobilinogenu w moczu nie wymaga pogłębiania diagnostyki przy braku innych objawów klinicznych i nieprawidłowości laboratoryjnych.

Piśmiennictwo

1. Simerville J.A., Maxted W.C., Pahira J.J.: Urinalysis: A Comprehensive Review. Am. Fam. Physician, 2005; 15: 1153–1162
2. Pietrzyk J.J., Kwinta P. (red.): Pediatria. CM UJ, 2018: rozdział 5.2