Jaka jest najczęstsza przyczyna moczenia nocnego?

Przyczyną monosymptomatycznego moczenia nocnego może być:

• poliuria nocna, która związana jest z niedoborem wazopresyny w godzinach nocnych (tzw. zaburzony dobowy rytm wydzielania wazopresyny); charakteryzuje się zazwyczaj jednorazowym, obfitym zmoczeniem łóżka około 3–4 godzin po zaśnięciu i dotyczy 60–65% dzieci; można ją rozpoznać, gdy objętość diurezy nocnej przekracza 130% OPP dla dziecka w danym wieku

• nocna nadczynność mięśnia wypieracza pęcherza moczowego, która zmniejsza pojemność pęcherza (zazwyczaj moczenie ma miejsce kilka razy w ciągu nocy); dotyczy około 30–35% dzieci.

W obu przypadkach duże znaczenie ma także zwiększony próg pobudliwości i osłabiona reakcja (głównie ośrodka zlokalizowanego w moście mózgu) na bodźce wybudzenia ze snu, ponieważ podczas głębokiego snu uczucie wypełnienia pęcherza jest u tych dzieci obniżone. Należy pamiętać, że u dzieci mogą współwystępować nawet wszystkie wymienione przyczyny.

Piśmiennictwo

1. Baka-Ostrowska M., Apoznański W., Maternik M., Tkaczyk M.: Wytyczne postępowania diagnostyczno-terapeutycznego z dzieckiem moczącym się w nocy. Zalecenia opracowane przez grupę ekspertów Polskiego Towarzystwa Urologii Dziecięcej oraz Polskiego Towarzystwa Nefrologii Dziecięcej. Warszawa, 2012
2. Vande Walle J., Rittig S., Bauer S. i wsp.: Practical consensus guidelines for the management of enuresis. Eur. J. Pediatr., 2012; 171 (6): 971–983
3. Neveus T., Eggert P., Evans J. i wsp.: Evaluation of and treatment for monosymptomatic enuresis: a standardization document from the International Children’s Continence Society. J. Urol., 2010; 183: 441–447
4. Kuwertz-Bröking E., von Gontard A.: Clinical management of nocturnal enuresis. Pediatr. Nephrol., 2018; 33: 1145–1154
5. Haid B., Tekgul S.: Primary and secondary enuresis: pathophysiology, diagnosis, and treatment. Europ. Urol. Focus, 2017; 3: 198–206