Jakie powinno być postępowanie u niemowląt z zaparciem czynnościowym na początku rozszerzania diety?

Pytanie nadesłane do Redakcji

Jakie powinno być postępowanie u niemowląt z zaparciem czynnościowym na początku rozszerzania diety? Czy należy rozszerzyć dietę o produkty wspomagające pracę jelit (warzywa lub owoce), czy też od razu zastosować laktulozę albo makrogole?

Odpowiedź

Moment rozszerzania diety, zwłaszcza u niemowląt karmionych piersią, sprzyja występowaniu zaburzeń czynnościowych. Związana z wprowadzaniem nowych pokarmów retencja stolca, wzdęcie i niepokój dziecka sprawiają, że część rodziców/opiekunów i lekarzy postrzega te zaburzenia jako objaw nietolerancji pokarmowych i zaczyna stosować restrykcje dietetyczne, które dodatkowo zwiększają ryzyko zaparcia. Należy dążyć do wyrównania rytmu wypróżnień, a następnie powrócić do regularnego rozszerzania diety i wprowadzania nowych pokarmów uzupełniających.

U dzieci, u których obserwuje się wolniejszą pracę jelit, zaburzenia rytmu defekacji, niepokój w trakcie defekacji i objawy wstrzymywania stolca, niezależnie od czasu ich utrzymywania się według matki, należy rozpocząć leczenie w celu poprawy funkcjonowania dziecka. U niemowląt >6. miesiąca życia w trakcie rozszerzania diety można wprowadzić makrogole, które nie mają efektu fermentującego i dają mniej objawów niepożądanych, takich jak przelewania, kruczenia i wzdęcia.

Piśmiennictwo

1. Vriesman M.H., Koppen I.J.N., Camilleri M. i wsp.: Management of functional constipation in children and adults. Nat. Rev. Gastroenterol. Hepatol., 2020; 17 (1): 21–39