Zwykle wynik testu niekrętkowego, czyli mikroskopowy test kłaczkowania (veneral diseases research laboratory test – VDRL), pozwala podejrzewać kiłę wrodzoną. VDRL jest odczynem pośrednim, w którym antygenem jest kardiolipina, lecytyna i cholesterol, a nie antygeny krętków. Czułość testów niekrętkowych waha się 78–100%, a swoistość 85–99%. Badanie może dać wynik fałszywie ujemny, jeżeli:
wykonano je zbyt wcześnie (wówczas większą czułością wykażą się testy krętkowe)
zachodzi reakcja prozonalna – występuje w początkowej fazie choroby; wskutek dużego miana przeciwciała „wysycają” antygen, uniemożliwiając kłaczkowanie (tworzenie kompleksów antygen– przeciwciało).
Odsetek wyników fałszywie dodatnich jest duży (nawet 28%). Wyniki fałszywie dodatnie można uzyskać u chorych na choroby autoimmunizacyjne, nowotwory złośliwe, gruźlicę, malarię, choroby wirusowe i riketsjozy, a także u osób stosujących dożylne środki odurzające. W niewielkim odsetku przypadków przyczyną fałszywie dodatnich wyników jest ciąża. VDRL jest wstępnym elementem diagnostyki kiły wrodzonej, a w celu potwierdzenia rozpoznania zazwyczaj wykonuje się odczyny krętkowe. Klasyfikację przypadków kiły wrodzonej zgodnie z obowiązującymi wytycznymi przedstawiono w tabeli.
Piśmiennictwo
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.
Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej