Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Chirurgia piezoelektryczna – wdzięczne narzędzie w codziennej praktyce

12.04.2013
lek. dent. Daniel Nowakowski1, dr med. Tomasz Gładysz2, dr hab. med. Marta Cześnikiewicz-Guzik1

1 Zakład Profilaktyki i Stomatologii Eksperymentalnej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
2 Zakład Chirurgii Stomatologicznej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

W 1880 roku Piotr i Jakub Curie odkryli zjawisko piezoelektryczne, polegające na lekkim odkształcaniu się pewnych kryształów (np. kwarcu i materiałów ceramicznych), gdy przepływa przez nie prąd elektryczny. W wyniku tego procesu materiał generuje oscylacje w zakresie fal ultradźwiękowych, a wibracje te są przekazane do końcówki tnącej.1 Mimo że podstawy zjawiska piezoelektrycznego są bardzo zawiłe, jednak zestaw do wykonywania zabiegów za pomocą tej techniki jest bardzo prosty. Jego kluczową częścią jest końcówka piezoelektryczna połączona z częścią bazową z wyświetlaczem i pompą perystaltyczną, a całość kontroluje się sterownikiem nożnym.
Urządzenia do chirurgii piezoelektrycznej generują fale o częstotliwości 25–30 kHz, które przechodzą w mikrowibracje o amplitudzie 60–210 µm, co przekłada sie na moc końcówki pracującej na poziomie 5 W.2 Na polskim rynku jest dostępny szereg tego typu urządzeń różnych firm, a najpopularniejsze z nich to Piezosurgery firmy Mectron Medical Technology, VarioSurg firmy NSK i Implant Center 2 firmy Acteon (ryc. 1).