Zastosowanie tomografii stożkowej w implantologii stomatologicznej

12.08.2015
prof. dr hab. n. med. Ingrid Różyło-Kalinowska, Samodzielna Pracownia Propedeutyki Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej, Uniwersytet Medyczny w Lublinie

Jak cytować: Różyło-Kalinowska I.: Zastosowanie tomografii stożkowej w implantologii stomatologicznej: Med. Prakt. Stomatol., 2015; 2: 27–30

Wprowadzenie

Tomografia stożkowa (cone-beam computed tomography – CBCT), zwana też tomografią komputerową z wiązką promieniowania w kształcie stożka, tomografią z promieniem stożkowym, tomografią wolumetryczną, tomografią objętościową czy też – kolokwialnie – badaniem 3D („pantomogram 3D”), coraz śmielej wkracza do gabinetów stomatologicznych. Wszczepianie implantów zębowych należało do pierwszych, niemal pionierskich wskazań do użycia tej techniki badania, które dopiero z czasem rozszerzono na inne dziedziny stomatologii. Podobnie jak w przypadku endodoncji i ortodoncji, również w implantologii gremia naukowe europejskie (European Association for Osseointegration – EAO, Swiss Association of Dentomaxillofacial Radiology – SADMFR, projekt SEDENTEXCT European Academy of DentoMaxilloFacial Radiology – EADMFR) i amerykańskie (American Academy of Oral and Maxillofacial Radiology – AAOMR) podjęły się opracowania wskazań do CBCT, które w skrócie przestawiono poniżej.