Od Redakcji: Prof. Paulus jest pierwszym autorem przedstawianego stanowiska ESC.
Artykuł specjalnie napisany dla Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej oraz Medycyny Praktycznej.
Skróty:
DT – czas deceleracji,
HFNEF – niewydolność serca z prawidłową frakcją wyrzutową,
HFREF – niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową,
LAVI – wskaźnik objętości lewego przedsionka,
LV – lewa komora,
LVEDP – ciśnienie końcoworozkurczowe w lewej komorze,
LVEDVI – wskaźnik objętości końcoworozkurczowej lewej komory,
LVEF – frakcja wyrzutowa lewej komory,
mPCW – średnie ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej,
LVMI – wskaźnik masy lewej komory,
TD – dopler tkankowy
Wprowadzenie
W październiku 2007 roku Sekcja Niewydolności Serca i Sekcja Echokardiografii European Society of Cardiology wspólnie opublikowały zaktualizowane kryteria rozpoznawania rozkurczowej niewydolności serca.[1] Weryfikacja dotychczasowych kryteriów[2] była konieczna, ponieważ do powszechnego użytku weszły nowe techniki diagnostyczne, takie jak obrazowanie serca z użyciem doplera tkankowego i nowe markery biologiczne
niewydolności serca, jak (NT-pro) BNP.
W ostatnich dziesięcioleciach częstość występowania rozkurczowej niewydolności serca się zwiększyła i obecnie w społeczeństwach zachodnich dotyczy ponad 50% wszystkich chorych z niewydolnością serca.[3] Czynniki predysponujące do rozkurczowej niewydolności serca to: starszy wiek, płeć żeńska, cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze i przerost lewej komory (left ventricle – LV). Rokowanie u chorych z rozkurczową niewydolnością serca jest co najmniej równie niekorzystne, jak u chorych ze skurczową niewydolnością serca.[4] Znaczenie rozkurczowej niewydolności serca jest dobrze poznane, ale trwa debata, czy jest to jednostka kliniczna odrębna od skurczowej niewydolności serca, czy też obie formy są po prostu następującymi kolejno po sobie fenotypami jednego zespołu niewydolności serca. Tę drugą możliwość wydaje się implikować określanie rozkurczowej i skurczowej niewydolności serca odpowiednio jako "niewydolność serca z prawidłową frakcją wyrzutową" (heart failure with a normal ejection fraction – HFNEF) i "niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową" (heart failure with a reduced ejection fraction – HFREF). Dla przejrzystości w tym artykule będą używane terminy
HFNEF i HFREF, co nie oznacza jednak, że kwestia czy niewydolność serca stanowi jeden zespół kliniczny czy dwa zespoły, została rozstrzygnięta. Niniejszy artykuł omawia nowo zaproponowane postępowanie diagnostyczne – jak rozpoznać lub jak wykluczyć HFNEF.
