medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Historia 44-letniego mężczyzny, u którego w badaniu radiologicznym klatki piersiowej uwidoczniono poszerzony cień lewej wnęki, a w badaniu TK – liczne guzki w miąższu obu płuc i liczne powiększone węzły chłonne śródpiersia.
Historia 52-letniej kobiety, po całkowitej tyreoidektomii z powodu raka brodawkowatego tarczycy, u której 18 miesięcy później rozpoznano raka brodawkowatego nerki.
Historia choroby kobiety z rozpoznanym kilkanaście lat wcześniej rakiem tarczycy, po radykalnym dwuetapowym leczeniu operacyjnym, z przerzutami w układzie kostnym, w płucach i śródpiersiu, u której stosowano leczenie chirurgiczne, radioterapię i leczenie radiojodem, i w końcu - leczenie inhibitorem kinaz tyrozynowych.
66-letni mężczyzna z guzem neurendokrynnym żołądka, rozpoznanym na podstawie biopsji endoskopowej, diagnozowany z powodu osłabienia, spadku masy ciała oraz dolegliwości bólowych w jamie brzusznej.
54-letnia kobieta z narastającą otyłością centralną, nadciśnieniem tętniczym, wahaniami nastroju, z hiperpigmentacją twarzy i rąk, oraz z cechami łatwego siniaczenia i z proksymalną miopatią, u której prowadzono badania w kierunku ACTH-zależnego zespołu Cushinga.
56-letni chory z błędnie rozpoznanym rakiem gruczołowym stercza, o nietypowym przebiegu klinicznym (progresja podczas hormonoterapii, przy niskim stężeniu PSA).
33-letnia kobieta zgłaszająca ból brzucha oraz nieregularne krwawienia z dróg rodnych, z rozpoznanym zaawansowanym (IV stopień) drobnokomórkowym rakiem szyjki macicy.
Historia 67-letniego chorego, u którego badanie TK, oprócz zmiany zlokalizowanej w okolicy biodrowej lewej (przyczyny dolegliwości), wykazało obecność patologicznej masy w łączności z ogonem trzustki, guza nerki lewej, guza nadnercza prawego oraz licznych zmian przerzutowych w płucach.
Historia 40-letniej chorej z cytologicznym podejrzeniem anaplastycznego raka tarczycy, po operacji całkowitego usunięcia gruczołu tarczowego i węzłów chłonnych przedziału centralnego, u której w histologicznym badaniu pooperacyjnym utkanie raka anaplastycznego współistniało z utkaniem raka brodawkowatego.
Okresowe bóle w obrębie jamy brzusznej a rozpoznanie guza neuroendokrynnego końcowego odcinka jelita cienkiego o stopniu zróżnicowania G2, bez objawów zespołu rakowiaka ale z późniejszą progresją choroby.
Ponad dziesięcioletnia historia pacjentki z wariantem raka brodawkowatego tarczycy z komórek wysokich z inwazją pozatarczycową, naciekaniem mięśni i przerzutami do węzłów chłonnych, o nietypowym przebiegu.
Jakie objawy w wywiadzie i badaniu przedmiotowym naprowadziły lekarza na prawidłowe rozpoznanie?
Pacjentka jest 7 miesięcy po porodzie, nadal karmi piersią. Od około miesiąca stwierdza znaczne pogorszenie samopoczucia, narastający niepokój, rozdrażnienie i trudności z zasypianiem oraz utratę masy ciała – pomimo zwiększonego łaknienia (obecnie waży 2 kg mniej niż przed ciążą). Od kilku dni odczuwa kołatania serca.
U 61-letniej kobiety, leczonej z powodu niedoczynności tarczycy oraz nadciśnienia tętniczego, w rutynowo wykonanym badaniu morfologii krwi (przed planowaną wizytą kontrolną u endokrynologa) stwierdzono liczbę płytek krwi 42 000/ µl. Opis przypadku.
Pierwotną niedoczynność kory nadnerczy (PNKN, choroba Addisona) charakteryzuje zespół objawów spowodowanych upośledzeniem czynności wydzielniczej nadnerczy i niedoborem hormonów wytwarzanych w korze nadnerczy: glikokortykosteroidów (GKS), MKS i androgenów nadnerczowych.
53-letnia chora po przebytej przed tygodniem całkowitej resekcji tarczycy z powodu podejrzenia raka brodawkowatego tarczycy, stwierdzonego w biopsji cienkoigłowej, zgłosiła się do lekarza rodzinnego.
Kobieta doznała urazu stawu kolanowego lewego. W wykonanej po przyjęciu na szpitalny oddział ratunkowy tomografii komputerowej (TK) stawów kolanowych stwierdzono patologiczne złamanie tylno-przyśrodkowej powierzchni oraz lizę i ogniskowe zniszczenie warstwy korowej rzepki lewej.
Zmiany były dość miękkie, niebolesne samoistnie i przy palpacji. Pacjentka od ponad roku przyjmowała z powodu ciężkiej astmy doustnie prednizon w dawce do 25 mg/d przy zaostrzeniach.
60-letnia kobieta, dotychczas uważająca się za osobę zdrową, nieprzyjmująca przewlekle żadnych leków, zgłosiła się do lekarza POZ z powodu występującego od około roku uczucia ogólnego osłabienia, męczliwości, osłabienia mięśni, apatii, braku łaknienia i utraty masy ciała.
Kobieta z nadciśnieniem tętniczym, stabilną chorobą niedokrwienną serca, z wolem guzkowym obojętnym, stłuszczeniem wątroby i kamicą nerkową w wywiadzie, została początkowo skierowana do szpitala psychiatrycznego z powodu jakościowych zaburzeń świadomości.
