medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U chorych z ciężkim ARDS wczesne zastosowanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe zmniejszyło ryzyko zgonu i urazu ciśnieniowego płuc.
U osób z nadwagą lub z otyłością, obciążonych zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, przyjmowanie sibutraminy zwiększyło ryzyko zawału serca i udaru mózgu niezakończonych zgonem.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy u chorych z PChN w stadium 5 (schyłkowa niewydolność nerek) wczesne rozpoczęcie dializ (przy GFR 10–14 ml/min/1,73 m2), w porównaniu z późnym rozpoczęciem (przy GFR 5–7 ml/min/1,73 m2) zmniejsza ryzyko zgonu i powikłań sercowo-naczyniowych.
U dorosłych chorych z OZW zakwalifikowanych do leczenia inwazyjnego stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, a także większej dawki ASA, w porównaniu z dawką mniejszą, nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca oraz udaru mózgu w okresie 30 dni.
U chorych z objawową PNS i LVEF =<35% przyjmowanie iwabradyny, w porównaniu z placebo, zmniejszyło ryzyko zgonu z powodu PNS i hospitalizacji, przy częstszym występowaniu objawowej bradykardii i zaburzeń widzenia.
U dorosłych chorych z OZW poddanych PCI stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, zmniejszyło ryzyko zawału serca i zakrzepicy w stencie, ale zwiększyło ryzyko poważnego i mniejszego krwawienia w ciągu 30 dni obserwacji.
U chorych z marskością wątroby, którzy przebyli >=2 epizody encefalopatii wątrobowej w ciągu ostatnich 6 miesięcy, stosowanie rifaksyminy zmniejszyło ryzyko nawrotu encefalopatii i hospitalizacji.
Retinopatia cukrzycowa jest jedną z głównych przyczyn ślepoty w krajach rozwiniętych.
ASA w dawce 1000 mg stosowany samodzielnie lub w połączeniu z metoklopramidem, w porównaniu z placebo, zmniejsza nasilenie migrenowego bólu głowy i towarzyszących mu objawów.
Ból jest najczęstszym objawem somatycznym (w 2/3 przypadków jest to ból mięśniowo-szkieletowy) zgłaszanym przez pacjentów w opiece pozaszpitalnej i często współistnieje z depresją.
Krwawienia z wrzodów trawiennych są jedną z częstych przyczyn przyjęć na oddziały ratunkowe. Pomimo leczenia endoskopowego krwawienie nawraca u 10–20% chorych, a śmiertelność sięga 4%.
Osoby starsze i pensjonariusze domów przewlekłej opieki stanowią grupę zwiększonego ryzyka zachorowania na zapalenie płuc wywołane przez Streptococus pneumoniae i zgonu z tego powodu. Skuteczną metodą zapobiegania zakażeniom pneumokokowym (a zwłaszcza inwazyjnej chorobie pneumokokowej) są szczepienia ochronne.
Ogólnoustrojowa profilaktyka antybiotykowa u chorych hospitalizowanych z powodu oparzeń zmniejsza ryzyko zgonu.
Stosowanie leków z grupy BDZ przez osoby kierujące pojazdami zwiększa ryzyko spowodowania wypadku drogowego – zbiorcze analizy wyników poszczególnych badań ujawniły, że może ono wzrastać nawet o 60%.
W tym przeglądzie systematycznym z metaanalizą 15 badań z randomizacją autorzy zadali pytanie, jaka jest skuteczność pochodnych fenotiazyny (chlorpromazyny, prochlorperazyny, metotrimeprazyny) w leczeniu napadu migreny u dorosłych.
Cukrzyca zwiększa znacznie ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Wyniki badania UKPDS wskazują, że metformina zmniejsza ryzyko chorób spowodowanych makroangiopatią u otyłych chorych na cukrzycę typu 2.
Przypuszcza się, że u chorych z AF łagodna kontrola może być równie skuteczna jak kontrola intensywna.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy u chorych z PNS i z niedoborem żelaza dożylna suplementacja żelaza, w porównaniu z placebo, poprawia wydolność fizyczną i jakość życia chorych oraz czy jest bezpieczna.
Według autorów przeglądu sekwencyjna terapia, w porównaniu z potrójną terapią, wydaje się skuteczniejsza w eradykacji zakażenia Helicobacter pylori. Ponieważ jakość dotychczas przeprowadzonych badań jest stosunkowo niska, zanim terapia sekwencyjna zostanie uznana za metodę z wyboru, konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań.
U chorych z IGT i rozpoznaną ChSN lub czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, uczestniczących w programie modyfikacji stylu życia w celu zmniejszenia ryzyka rozwoju cukrzycy, stosowanie walsartanu w porównaniu z placebo wiązało się z mniejszym ryzykiem rozwoju cukrzycy i częstszym występowaniem objawów niepożądanych związanych z hipotensją.
