medycyna praktyczna dla lekarzy
Oczekujemy przede wszystkim stabilności i przewidywalności. Utrzymania tych kierunków zmian, które zostały wdrożone – opieki koordynowanej, informatyzacji, ułatwień w dostępie pacjenta do świadczeń – mówi Wojciech Pacholicki, wiceprezes FPZ.
W ciągu ostatnich lat obserwowaliśmy na świecie radykalizację poglądów, polaryzację społeczeństw i kryminalizację zachowań seksualnych oraz samego zakażenia HIV, co negatywnie odcisnęło się na próbach zahamowania epidemii – ubolewa prof. Justyna Kowalska.
Jest jeszcze bardzo dużo do zrobienia w zakresie edukacji, nie tylko wśród pielęgniarek, ale też lekarzy – tak o wyzwaniach w systemie opieki nad pacjentami ze stomią mówi pielęgniarka stomijna mgr Katarzyna Bobowska.
Patrząc na tempo zmian zachodzących w ostatnich latach należy się zastanowić, na ile drastyczny spadek liczby rodzących się dzieci jest wyzwaniem, a na ile już zagrożeniem – mówi dr hab. Piotr Szukalski, prof. UŁ, demograf i gerontolog.
Żeby z czymś skutecznie walczyć, należy najpierw przeciwnika rozpoznać i ocenić jego potencjał – mówi prof. Waldemar Goździk, kierownik Kliniki Anestezjologii i Intensywnej Terapii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.
Zdaniem prof. Witolda Rongiesa, w Polsce brakuje przepisów, które nakazywałyby placówkom zatrudnienie fizjoterapeutów, którzy są jednym z filarów kompleksowego leczenia.
Onkoreumatologia wskazuje na bardzo ścisłą konieczność stałej współpracy między onkologami i reumatologami, ale również inni specjaliści mogą być tymi zagadnieniami zainteresowani, jest to bowiem zjawisko bardzo interdyscyplinarne.
Zbyt wielu pacjentów bardzo późno trafia do poradni chorób zakaźnych tylko dlatego, że lekarz innej specjalności nie zlecił testu w kierunku HIV – mówi dr n. społ. Magdalena Ankiersztejn-Bartczak, prezeska Fundacji Edukacji Społecznej.
Zawód lekarza jest zawodem elitarnym nie w sensie prestiżu, tylko zakresu odpowiedzialności. I takim powinien pozostać – zaznacza Łukasz Jankowski, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej.
Nasi pacjenci mają w tej chwili pełen dostęp do prawie wszystkich zarejestrowanych terapii na świecie – zaznacza dr hab. Alicja Kalinowska, prof. UMP.
Pacjent z osteoporozą nie jest moim zdaniem pacjentem „lubianym”, bo wymaga dużo cierpliwości ze strony personelu medycznego – zaznacza prof. Piotr Leszczyński z Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
Leczenie dzieci z hemofilią na przestrzeni kilkudziesięciu lat zmieniło się diametralnie – zaznacza Irena Woźnica-Karczmarz z Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie.
Dane światowe pokazują, że wprowadzenie cross-linkingu zmniejsza liczbę pacjentów potrzebujących przeszczepienia rogówki o 20%. To jakaś forma zwiększenia jego dostępności dla innych – mówi prof. Marek Rękas, konsultant krajowy w dziedzinie okulistyki.
Największym życzeniem lekarzy i naukowców zajmujących się żylną chorobą zakrzepowo-zatorową jest jak najczęstsze mówienie na ten temat w przestrzeni publicznej i zwiększanie tak zwanej świadomości społecznej.
Niestety nadal pokutuje wśród decydentów i wśród niektórych lekarzy przekonanie, że reumatologia jest tożsama z chorobą zwyrodnieniową stawów – mówi prof. Przemysław Kotyla.
Musi być oczywiście lider zespołu, ale operacje wymagają zaangażowania bardzo dużej grupy ludzi, dobrze wyszkolonych. Inaczej szanse powodzenia są znikome – zaznacza dr hab. n. med. Tomasz Mroczek prof. UJ, kierownik Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej USDK.
Cieszy, że Przemysław Czarnek w sposób dla siebie dostępny mimo wszystko docenia nasze działania. Tak, jesteśmy widoczni i nieustępliwi w staraniach o przywrócenie jakości. Tu nie ma miejsca na kompromisy – mówi Łukasz Jankowski, prezes NRL.
Centra zdrowia psychicznego to obecnie samotne wyspy. Brakuje współpracy z medycyną podstawową – zaznacza prof. Andrzej Kiejna, psychiatra i epidemiolog z Uniwersytetu Dolnośląskiego, DSW we Wrocławiu.
Z oceną skuteczności leków przeznaczonych do terapii genowej innych chorób genetycznych niż SMA mamy pewien problem, ponieważ liczba podań na świecie nie przekracza tysiąca – mówi prof. Marek Sanak.
Nowoczesne uczelnie nie skupiają się już tylko na kształceniu zawodowym. Równie ważne staje się umożliwianie studentom rozwoju, uczenie krytycznego myślenia i rozwiązywania problemów – mówi dr hab. Piotr Dziechciarz.
